Στα ομηρικά έπη εμφανίζονται συχνά αναχρονισμοί. Για παράδειγμα, γίνεται λόγος για καύση των νεκρών –έθιμο της εποχής του Ομήρου–, αν και είναι γνωστό ότι κατά τη μυκηναϊκή εποχή, στην οποία αναφέρεται η Ιλιάδα, γινόταν ταφή. Επίσης, αναφέρονται αντικείμενα από σίδηρο, ενώ οι Μυκηναίοι βρίσκονταν ακόμη στην εποχή του χαλκού.
2) με σύγκριση – αντίθεση: όπως δηλώνει ο όρος, γίνεται σύγκριση ανάμεσα σε δύο αντίθετες εικόνες προκειμένου να καταδειχθούν εναργέστερα οι διαφορές τους.
Σήμερα υπάρχει σύγχυση –εσκεμμένη ίσως– ανάμεσα στην ψυχαγωγία και τη διασκέδαση. Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ψυχαγωγία το να χορεύουν μεθυσμένοι πάνω στα τραπέζια ενός νυχτερινού κέντρου, κάτι που αποτελεί απλή διασκέδαση, απόδραση από το καθημερινό άγχος. Η ψυχαγωγία απεναντίας είναι όρος βαθύτερος και δηλώνει τη συμμετοχή σε μια δραστηριότητα που, πέρα από την ευχαρίστηση, έχει και παιδευτικό χαρακτήρα.
3) με αιτιολόγηση: εάν η θεματική περίοδος διατυπώνεται με τρόπο που μας οδηγεί να αναζητήσουμε το «γιατί», η μέθοδος ανάπτυξης της παραγράφου πρέπει να είναι η αιτιολόγηση.
Θα ήταν λάθος να αδιαφορούμε για τις ευρύτερες εξελίξεις και να ασχολούμαστε αποκλειστικά με τις ιδιωτικές μας υποθέσεις. Διότι η δημοκρατία δεν είναι ένα σύστημα που λειτουργεί αυτόματα, ούτε τα ανθρώπινα δικαιώματα εφαρμόζονται απλά και μόνο επειδή είναι νομικά κατοχυρωμένα. Ο πολίτης οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι αν αδιαφορήσει για όσα γίνονται έξω από τον μικρόκοσμό του, θα έρθει κάποια στιγμή που και οι δικές του ελευθερίες θα υπονομευθούν.
4) με ορισμό: στην περίπτωση αυτή η θεματική περίοδος επιβάλλει να δοθεί ο ορισμός της έννοιας που διατυπώνεται σε αυτήν.
Πολιτισμός είναι το σύνολο των επιτευγμάτων του ανθρώπου. Όλα τα αγαθά που έχουν σχέση με την τεχνική, την παιδεία, την τέχνη, την υλική και πνευματική ανάπτυξη γενικότερα, είναι προϊόντα του πολιτισμού. Όλα αυτά είναι η απόρροια μακρόχρονης ιστορικής εξέλιξης που πέρασε μέσα από την αλληλεπίδραση, τη συνεργασία μα και τις συγκρούσεις μεταξύ ανθρώπων, φυλών, καθώς και θρησκευτικών, πολιτικών και κοινωνικών ομάδων.
5) με διαίρεση: όταν η θεματική περίοδος αποκαλύπτει στοιχεία από τα οποία αποτελείται ένα αντικείμενο ή μια ιδέα, είναι σκόπιμο να γίνει διαίρεση, κομμάτιασμα του συνόλου στα μέρη του για να αναλυθεί καλύτερα.
Η ελληνική ιστορία διαιρείται σε τρεις βασικές περιόδους. Η πρώτη ονομάζεται αρχαία και αφορά στα χρόνια μέχρι την ρωμαϊκή περίοδο. Η δεύτερη, ο λεγόμενος μεσαίωνας, ταυτίζεται με την βυζαντινή εποχή. Τέλος, η νεότερη-σύγχρονη ιστορία απλώνεται από την Τουρκοκρατία ως τις μέρες μας.
6) με αίτια και αποτελέσματα: στην περίπτωση αυτή είναι προφανές ότι δεν αρκεί να παρουσιαστεί το αποτέλεσμα (ή τα αποτελέσματα) μιας ενέργειας ή μιας κατάστασης στη θεματική περίοδο, αλλά οφείλει ο γράφων να προσδιορίσει το αίτιο (ή τα αίτια) που το προκαλούν.
Η αποικιοκρατία υπήρξε υπήρξε ουσιαστικά αποτέλεσμα της ευρωπαϊκής οικονομικής προόδου. Οι αναπτυσσόμενες οικονομικά-βιομηχανικά χώρες αναζητούσαν φθηνές πρώτες ύλες για να κατασκευάζουν τα προϊόντα τους και επιπλέον χρειάζονταν νέες αγορές για να τα διαθέσουν καθώς η νέα τεχνολογία αύξανε κατακόρυφα την παραγωγή ώστε οι τοπικές αγορές δεν αρκούσαν πλέον για την απορρόφησή της.
7) με αναλογία: εάν η θεματική περίοδος αναπτύσσεται με μεταφορά ή παρομοίωση ή συσχετίζοντας το μερικό με το μερικό, τότε η ανάπτυξη της θεματικής περιόδου θα γίνει με αναλογία.
Η επικοινωνία συγγραφέα-αναγνώστη μοιάζει με την επικοινωνία δασκάλου-μαθητή. Ενδέχεται ο συγγραφέας να καταθέτει πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις οι οποίες να περάσουν απαρατήρητες από τον αναγνώστη αν δεν είναι συγκεντρωμένος σε αυτό που διαβαζει, όπως ακριβώς ένας αφηρημένος μαθητής δεν καταλαβαίνει μια άσκηση που λύνει και εξηγεί ο δάσκαλός από τον πίνακα.
8) με συνδυασμό μεθόδων: στην πράξη η παράγραφος αναπτύσσεται με μικτό τρόπο και σπάνια με αυστηρά απομονωμένες μεταξύ τους τις διάφορες μεθόδους.
Συνήθως οι πολίτες διαπράττουν το λάθος να δυσανασχετούν περισσότερο για τους άμεσους παρά για τους έμμεσους φόρους. Αυτό συμβαίνει επειδή ο άμεσος φόρος καταβάλλεται αυτούσιος, ενώ ο έμμεσος «κρύβεται» στην τιμή. Ωστόσο ο άμεσος φόρος είναι δικαιότερος από τον έμμεσο. Για παράδειγμα, ένας βιομήχανος και ένας πωλητής πληρώνουν τον ίδιο –σε απόλυτες τιμές– έμμεσο φόρο για ένα κιλό κρέας, ενώ ο άμεσος φόρος που καταβάλλει στο Υπουργείο Οικονομικών ο βιομήχανος είναι πολλαπλάσιος από εκείνον ενός πωλητή επειδή ακριβώς υπολογίζεται σε ποσοστό του συνολικού εισοδήματος.
[χρησιμοποιήθηκαν: διαίρεση (ή σύγκριση-αντίθεση), αιτολόγηση και παράδειγμα]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.