ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
Σημασία του αθλητισμού
Επιδρά θετικά στη βιολογική διάσταση του ατόμου:
- ανάπτυξη σωματικών δυνάμεων
- τόνωση ευεξίας, στήριξη υγείας.
Αναπτύσσει τις πνευματικές δυνάμεις (νοητικές λειτουργίες):
- κρίση, αντίληψη, φαντασία, επινοητικότητα
- με την επίγνωση των αδυναμιών του το άτομο κατακτά την αυτογνωσία (κυρίως μέσω της ετερογνωσίας)
Συμβάλλει στην ψυχολογική ισορροπία:
- αποφορτίζει από την ένταση
- εκτονώνει το περίσσιο φορτίο ενέργειας
Ο ομαδικός αθλητισμός καλλιεργεί την κοινωνικότητα:
- αναπτύσσει τις κοινωνικές αρετές, όπως τη συνεργασία, συλλογικότητα, συνέπεια
- περιστέλλει τον ατομικισμό και τον υπέρμετρο εγωισμό.
Ευνοεί την ηθικοποίηση της συμπεριφοράς:
- με την αναγνώριση της αξίας και το σεβασμό του αντιπάλου στον αγωνιστικό χώρο
- με την άμιλλα, την ταπεινοφροσύνη που επιβάλλει η δεοντολογία και η ηθική του αθλητισμού
- με τη διαρκή άσκηση, την υπομονή, την αντοχή κ.λπ.
Συντελεί στη φιλική προσέγγιση και επικοινωνία των λαών:
- απαλλάσσει από προκαταλήψεις και ιδεοληψίες
- αναπτύσσει πνεύμα οικουμενικότητας, μέσω των διεθνών αθλητικών συναντήσεων, κυρίως των Ολυμπιακών Αγώνων
Γενικά, ο αθλητισμός συμβάλλει εποικοδομητικά στη διαμόρφωση ολοκληρωμένης προσωπικότητας, αφού καλλιεργεί τις πνευματικές, κοινωνικές, ηθικές αρετές του ατόμου.
Αρνητικά φαινόμενα στον σύγχρονο αθλητισμό
- Εμπορευματοποίηση-Οικονομική εκμετάλλευση (διαφήμιση, χορηγίες, στοιχήματα κλπ)
- Πολιτική εκμετάλλευσή του: χρησιμοποίησή του ως μέσου αποπροσανατολισμού των πολιτών από τα ουσιαστικά προβλήματα («άρτον και θεάματα») και προπαγανδιστική αξιοποίηση από δικτατορικά, κυρίως, καθεστώτα
- Οπαδοποίηση, φανατισμός, βία
- Χρήση αναβολικών ουσιών (ντόπινγκ)
- Επαγγελματοποίησή του, απώλεια του ερασιτεχνικού και μαζικού χαρακτήρα.
Αίτια εμφάνισης της βίας στα γήπεδα:
αίτια σχετικά με το χώρο του αθλητισμού:
- Η εμπορευματοποίηση και τα αρνητικά της παρεπόμενα. Οι οικονομικά ισχυροί παράγοντες χρησιμοποιούν τους αθλητικούς συλλόγους ως εταιρείες οικονομικής φύσης.
Έτσι:
- οπαδοποιούν τους φιλάθλους που λειτουργούν ως αιχμή του δόρατος των επιδιώξεων τους
- ελέγχουν μέρος του αθλητικού τύπου που προκαλεί το φανατισμό
Η μαζοποίηση των οπαδών που επικρατεί στους αθλητικούς χώρους, τους εξωθεί να εκδηλώνονται ανεξέλεγκτα.
αίτια κοινωνικά
- Η αποξένωση, το άγχος, οι δυσμενείς κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνθήκες της εποχής ασκούν αρνητική επίδραση στον ψυχισμό του ατόμου που επιζητεί την εκτόνωση του και μέσα σιους αθλητικούς χώρους
Τα σοβαρά κοινωνικο-οικονομικά προβλήματα (ανεργία, αίσθηση του αδιεξόδου, ανασφάλεια) κυρίως των νέων τους εξωθούν σε βίαιες αντιδράσεις
Η αρνητική λειτουργία των ΜΜΕ οδηγεί συχνά σε ηρωοποίηση του «χουλιγκανισμού» και υπερπροβολή σκηνών βίας, εθισμό του οπαδικού κοινού
Η ομάδα σε μία εποχή ευρύτερης κρίσης αξιών, λειτουργεί στη συνείδηση του νέου ως σύμβολο, υποκατάστατο ιδεολογίας. Αυτή η «ιδεολογική» στράτευση του νέου ενισχύει την οπαδοποίηση και το φανατισμό του.
Προτάσεις για την εξάλειψη της βίας:
Μέσω της παιδείας:
- καλλιέργεια φίλαθλου πνεύματος
- προβολή θετικών προτύπων για ανάπτυξη ουσιαστικών ενδιαφερόντων.
Διαφοροποίηση του χαρακτήρα του αθλητισμού:
- ερασιτεχνοποίηση των λαϊκών αθλημάτων, όπως είναι και το ποδόσφαιρο
- ενίσχυση μαζικού, λαϊκού αθλητισμού
- αποεμπορευματοποίησή του
Επίλυση κοινωνικο-οικονομικών προβλημάτων που απασχολούν τους νέους (κυρίαρχο ρόλο οφείλει να αναλάβει εδώ η πολιτεία)
Ο πολίτης οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να λειτουργεί ως φίλαθλος-αθλούμενος και όχι ως παθητικός δέκτης, καταναλωτής θεάματος
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
AΝΕΡΓΙΑ
Ορισμός
Είναι η κατάσταση του ατόμου, που παραμένει χωρίς εργασία περισσότερο από ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα, αν και έχει τις απαραίτητες ικανότητες, τη διάθεση και την προθυμία να εργασθεί.
Αίτια της ανεργίας
- Η ανάπτυξη της τεχνικής είχε ως συνέπεια τη μηχανοποίηση της εργασίας και την αυτοματοποίηση της παραγωγής. Η μηχανή υποκατέστησε τον άνθρωπο.
- Ο καταμερισμός της εργασίας και η αυστηρή εξειδίκευση οδήγησαν στην ανεργία όσους δεν ήταν επαρκώς καταρτισμένοι.
- Η έλλειψη ορθού επαγγελματικού προσανατολισμού, η ωραιοποίηση ορισμένων επαγγελμάτων και η στροφή των νέων σε επαγγέλματα υψηλής μόρφωσης, έχουν ως αποτέλεσμα τον κορεσμό αυτών των τομέων (άνεργοι πτυχιούχοι).
- Οι οικονομικές κρίσεις, τοπικές ή διεθνείς, συνεπάγονται το κλείσιμο επιχειρήσεων.
- Ο ουσιαστικά ανύπαρκτος στη χώρα μας δευτερογενής τομέας παραγωγής και ο χαμηλός βαθμός παραγωγικότητας εξασθενίζουν την εθνική οικονομία.
- Η έλλειψη προγραμμάτων από την πολιτεία για δημιουργία καινούργιων θέσεων εργασίας και οι αυτοσχεδιασμοί στην οικονομία, χωρίς ενιαία και σαφή οικονομική πολιτική
- Η αναχρονιστική διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας. Ο ανταγωνισμός και η επικράτηση μονοπωλίων και ολιγοπωλίων συντελούν στο μαρασμό μικρών επιχειρήσεων.
- Η μεγιστοποίηση του κέρδους, στο πνεύμα της χρησιμοθηρικής εποχής μας, επιτυγχάνεται από μερικούς με τον περιορισμό των εργατικών χεριών.
- Η πληθυσμιακή αύξηση οδηγεί στην ανεργία, όταν δεν υπάρχει αύξηση των δυνατοτήτων απασχόλησης. Η εγκατάλειψη της υπαίθρου, και συνακόλουθα ο υπερπληθυσμός των αστικών κέντρων, χωρίς προγραμματισμό και δημιουργία προϋποθέσεων εργασιακής απασχόλησης.
- Οι δομές του κοινωνικού συστήματος ενισχύουν την πολυθεσία και τη διεύρυνση του ορίου συνταξιοδότησης και την υπερωριακή απασχόληση, με αποτέλεσμα την ανεργία των νέων.
- Άνεργοι μένουν, συχνά, όσοι απασχολούνται σε εποχιακές εργασίες (αγροτικές, οικοδομικές, τουριστικές). Η έλλειψη επαγγελματικής συνείδησης ορισμένων εργαζομένων και η αστάθεια τους, γίνονται αίτια της για μεγάλο χρονικό διάστημα ανεργίας τους.
- Η μετακίνηση στη χώρα μας φτηνού ξένου εργατικού δυναμικού από υπανάπτυκτες χώρες.
Συνέπειες της ανεργίας
Στο άτομο:
1) Στέρηση οικονομικών πόρων για την ικανοποίηση των αναγκών, χαμηλό βιοτικό επίπεδο, μιζέρια και οικονομική εξαθλίωση.
2) Ανασφάλεια, άγχος για το μέλλον, ψυχική εξουθένωση από την αγωνιώδη προσπάθεια για επιβίωση, που οδηγούν το άτομο σε αδιέξοδο και σε αντικοινωνικές εκδηλώσεις.
3) Μείωση του ύψους της προσφερόμενης αμοιβής, που οδηγεί τον άνεργο σε μερική απασχόληση χωρίς ασφάλιση ή θέση εργασίας ασύμβατη με τις γνώσεις και ικανότητες του.
4) Γεννά στον άνεργο αισθήματα μειονεξίας, εσωστρέφειας, αναξιοπρέπειας, απογοήτευση από τη διάψευση των προσδοκιών του. Η κακή ψυχολογικής του κατάστασης οδηγεί σε τάση φυγής, αλκοολισμό, ναρκωτικά, περιθωριοποίηση, ιδίως των νέων.
5) Δεν ικανοποιείται η έμφυτη τάση του ατόμου για δημιουργία, παρεμποδίζεται η ανάπτυξη των πνευματικών του ικανοτήτων και η ολοκλήρωση της προσωπικότητας του.
Στην κοινωνία:
- Διαιωνίζονται οι κοινωνικές ανισότητες, επικρατεί κοινωνική αποξένωση και απομόνωση.
- Ενισχύονται τα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας (βία, εγκληματικότητα, ρατσισμός, τρομοκρατία, αναρχία).
- Η στέρηση του δικαιώματος της εργασίας είναι δείγμα δυσλειτουργίας της δημοκρατίας και υποθάλπει την αδιαφορία για τα πολιτικο-κοινωνικά δρώμενα.
- Οικονομική επιβάρυνση της πολιτείας από την ανάγκη ενίσχυσης των εργαζομένων.
- Ενισχύεται το φαινόμενο της μετανάστευσης, που αποδυναμώνει τη χώρα από τους νέους, το πιο δημιουργικό ανθρώπινο δυναμικό.
- Συμβάλλει στην ανάπτυξη παρασιτικών επαγγελμάτων ή έκνομης δράσης
- Οι επιπτώσεις διευρύνονται σε όλες τις δραστηριότητες (τέχνες, γράμματα, επιστήμες).
- Περιορίζει την ανάπτυξη του συνδικαλιστικού κινήματος, φορέα του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Τρόποι αντιμετώπισης
- Ως μακροπρόθεσμη σκέψη θα πρέπει να τεθεί η ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας της χώρας μας, ο εκσυγχρονισμός των δομών της ελληνικής παραγωγής, η διεύρυνση των σεμιναρίων κατάρτισης και επαγγελματικού προσανατολισμού και φυσικά, η ενίσχυση των επενδύσεων σε νέους ή ήδη υπάρχοντες οικονομικούς κλάδους, προκειμένου να υπάρξει αύξηση των θέσεων εργασίας (πράσινη ενέργεια, τεχνολογικοί κλάδοι, τουρισμός κλπ)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Οι "γενιές" των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
1η γενιά δικαιωμάτων (Γαλλική Επανάσταση 1789)
ατομικά και πολιτικά:
- ελευθερία
- προστασία ζωής
- ισότητα-ισονομία
- ελευθερία γνώμης
- ελευθερία έκφρασης
- ανεξιθρησκία
2η γενιά δικαιωμάτων (Ρωσική Επανάσταση 1917)
οικονομικο-κοινωνικο-πολιτιστικά
- εργασία
- δίκαιη αμοιβή
- συνδικαλισμός
- κοινωνική ασφάλιση (υγεία - σύνταξη)
- παιδεία-εκπαίδευση
- επιστήμη
- πολιτιστική ζωή
Η 1η και η 2η γενιά συγχωνεύονται ουσιαστικά στην
Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, από τον ΟΗΕ (το 1948)
3η γενιά δικαιωμάτων (Διεθνείς Συνδιασκέψεις ΟΗΕ κλπ)
- προστασία του περιβάλλοντος
- οικοσυστήματα
- ελεύθερη διάθεση φυσικών πόρων
- καθαρή ατμόσφαιρα
- υγιής ανάπτυξη
- προσωπικά δεδομένα
ατομικά και πολιτικά:
- ελευθερία
- προστασία ζωής
- ισότητα-ισονομία
- ελευθερία γνώμης
- ελευθερία έκφρασης
- ανεξιθρησκία
2η γενιά δικαιωμάτων (Ρωσική Επανάσταση 1917)
οικονομικο-κοινωνικο-πολιτιστικά
- εργασία
- δίκαιη αμοιβή
- συνδικαλισμός
- κοινωνική ασφάλιση (υγεία - σύνταξη)
- παιδεία-εκπαίδευση
- επιστήμη
- πολιτιστική ζωή
Η 1η και η 2η γενιά συγχωνεύονται ουσιαστικά στην
Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, από τον ΟΗΕ (το 1948)
3η γενιά δικαιωμάτων (Διεθνείς Συνδιασκέψεις ΟΗΕ κλπ)
- προστασία του περιβάλλοντος
- οικοσυστήματα
- ελεύθερη διάθεση φυσικών πόρων
- καθαρή ατμόσφαιρα
- υγιής ανάπτυξη
- προσωπικά δεδομένα
Τι είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Ανθρώπινα δικαιώματα είναι αυτά που αξιώνουν οι άνθρωποι να απολαμβάνουν για το λόγο και μόνον ότι είναι άνθρωποι· είναι οι δυνατότητες που έχει ο άνθρωπος, δώρο της φύσης, να ζει, να δημιουργεί, να μεγαλουργεί, να ολοκληρώνεται, να αναζητεί, να ευτυχεί.
Ιστορική αναδρομή
- Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ποτέ δεν προστατεύθηκαν αληθινά, γι’ αυτό έγιναν πολλοί και μακροχρόνιοι αγώνες για την κατάκτησή τους και την κατοχύρωσή τους αργότερα.
α) Στην Αθήνα: Δεν καταξιώθηκε απόλυτα η ανθρώπινη ύπαρξη, υπήρχαν μέτοικοι, δούλοι και γυναίκες, που σαν οντότητες δεν ήταν και πολύ σεβαστές. Γενικά όμως το άτομο μέσα στα πλαίσια της Δημοκρατίας, μπόρεσε να ζήσει καλύτερα συγκριτικά με άλλες κοινωνίες.
β) Στη Ρώμη: Δεν υπήρχε ελευθερία και μέσα στους πολέμους έγιναν πολλά εγκλήματα και θηριωδίες στο όνομα της εξουσίας.
γ) Μετά από πολλά χρόνια σκοταδισμού στο Μεσαίωνα, όπου κάθε μορφή ανθρώπινης ελευθερίας καταστρατηγείται, δημιουργείται το κίνημα του Διαφωτισμού, στο 17ο αιώνα, όπου από τους μεγάλους Διαφωτιστές, Μοντεσκιέ, Ρουσσό, Βολταίρο, θεμελιώνονται τουλάχιστον τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
δ) Υλοποιούνται, σχετικά πάντα, στη Γαλλική Επανάσταση του 1789 και στην Αμερικάνικη του 1776 και καταγράφονται από τότε μέσα στα διάφορα συντάγματα.
Ποια είναι τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα;
- Δικαίωμα ζωής, τιμής, περιουσίας, εργασίας
- Δικαίωμα ελευθερίας, ισότητας, ισονομίας
- Δικαίωμα ελεύθερης σκέψης-έκφρασης
- Δικαίωμα μόρφωσης
- Δικαίωμα ανεξιθρησκίας
Όλα αυτά είναι τα πιο θεμελιώδη, που θεωρούνται «φυσικά» σύμφωνα και με την διατύπωση των Διαφωτιστών και προστατεύονται από τα φιλελεύθερα και δημοκρατικά πολιτεύματα.
Δείγματα παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων
- ρατσισμός (φυλετικός και κοινωνικός)
- παραβίαση:
πολιτικών δικαιωμάτων (του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, της ελευθερίας διακίνησης ιδεών έκφρασης πολιτικών πεποιθήσεων),
της θρησκευτικής συνείδησης
- παρακολούθηση επικοινωνιών (κυρίως ηλεκτρονική)
- λογοκρισία, φίμωση τύπου, έλεγχος ΜΜΕ για διοχέτευση κυρίαρχης ιδεολογίας
- παράνομες, χωρίς ένταλμα, συλλήψεις, κρατήσεις, φυλακίσεις πολιτών
- βία (σωματική, ψυχολογική, λεκτική), τρομοκρατία έως και πόλεμος
απουσία: ισοπολιτείας-ισονομίας, ισότιμης μόρφωσης, κοινωνικής ασφάλισης, περίθαλψης, κατοικίας, ίσων ευκαιριών-αξιοκρατίας
- ανεργία, άδικη αμοιβή
- πείνα, στερήσεις, εξαθλίωση κυρίως στις χώρες του Τρίτου Κόσμου
- παραβίαση των δικαιωμάτων του παιδιού (κακοποίηση, παιδική εργασία κ.λπ.) ουσιαστικά δηλαδή, προέκταση του προηγούμενου
- παραβίαση δικαιωμάτων των μειονοτικών πληθυσμών (παραβίαση δικαιώματος ανεξιθρησκίας, στέρηση δικαιώματος μόρφωσης)
- παραπληροφόρηση
- παραβίαση προσωπικών δεδομένων
Αιτίες παραβίασης
- επεκτατική πολιτική ισχυρών κρατών (πόλεμοι, πυρηνική απειλή, παραβίαση δικαιώματος αυτοδιάθεσης λαών).
- ρατσιστικά κινήματα και ιδεολογίες που κατευθύνονται από πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους
- αυταρχικές δομές πολιτικών συστημάτων, όπως είναι κυρίως οι δικτατορίες
- οι προκλητικές οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες
- χαμηλό μορφωτικό επίπεδο: άγνοια δικαιωμάτων από τον πολίτη με συνέπεια το άτομο να γίνεται εύκολα θύμα χειραγώγησης
- έλεγχος από οικονομικά και κοινωνικά συμφέροντα
Προτάσεις για τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
- Συνειδητοποίηση της σημασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων για τη διασφάλιση της προσωπικής αξιοπρέπειας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
- Ενεργητική παρέμβαση ατόμου σε περιπτώσεις παραβίασης τους στην καθημερινή ζωή. Η εναπόθεση της ευθύνης στην πολιτεία διαιωνίζει την καταστρατήγηση τους.
- Συμμετοχή σε συλλογικές δραστηριότητες (κινήματα, οργανώσεις) για:
έλεγχο αυθαιρεσιών οποιασδήποτε εξουσίας
προστασία δικαιωμάτων (για ειρήνη, πυρηνικό αφοπλισμό, διατήρηση φυσικού περιβάλλοντος, κατοχύρωση πολιτικών κ.α. δικαιωμάτων)
κατάργηση ανισοτήτων, εκμετάλλευσης κλπ.
επικράτηση υψηλών αξιών (ελευθερίας, ισότητας, δικαιοσύνης).
- Παιδεία:
πνευματική καλλιέργεια, διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων με ανθρωπιστικές αξίες.
- Δραστηριοποίηση διεθνών οργανισμών (ΟΗΕ, Διεθνής Αμνηστία).
- Πνευματικοί άνθρωποι:
οφείλουν να επισημαίνουν τα δείγματα παραβίασης τους και να ευαισθητοποιούν τους πολίτες για την περιφρούρηση τους.
- Πολιτεία:
συνταγματική κατοχύρωση δικαιωμάτων, εκδημοκρατισμός πολιτικής ζωής, ανθρωποκεντρικός προσανατολισμός θεσμών, επικράτηση πνεύματος ισοπολιτείας, μέριμνα για ασθενέστερες τάξεις, άτομα με ειδικές ανάγκες.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ - ΟΥΜΑΝΙΣΜΟΣ
Ορισμός
Ανθρωπισμός (ουμανισμός, humanismus, πρβλ. με το αγγλικό human) είναι η αντίληψη της Αναγέννησης ότι η σωματική, η πνευματική και η ψυχική αγωγή του ανθρώπου πρέπει να στηρίζονται στη μελέτη της ελληνικής και της λατινικής αρχαιότητας. Σκοπό του έχει να μελετήσει τον αρχαίο κλασικό κόσμο πάνω στην ορθολογική και κριτική του διάσταση και να υψώσει με τις αξίες που εκείνος καλλιέργησε, το ανθρώπινο πνεύμα. Αποτελεί τρόπο σκέψης που δίνει έμφαση στον άνθρωπο, στις αξίες του και στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του. Γενικότερα, είναι στάση ζωής που θεωρεί τον άνθρωπο πρώτη αξία.
Ανθρωπιστικά ιδεώδη
αγάπη – δικαιοσύνη – ισότητα – ισοτιμία – ελευθερία – δημοκρατία – ειρήνη – φιλία λαών - αλληλοσεβασμός – απαλλαγή από προκαταλήψεις, ρατσιστικές αντιλήψεις.
Αξία του ανθρωπισμού
Επικρατεί κατανόηση, συνεργασία και αλληλεγγύη, ενισχύεται το «εμείς», περιορίζεται ο ατομικισμός, αμβλύνονται οι συγκρούσεις και τα φαινόμενα βίας-εγκληματικότητας, εξασφαλίζεται αξιοκρατία και δικαιοσύνη, τηρούνται οι νόμοι ή ανανεώνονται όταν χρειάζεται. Σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Δίνονται ίσες ευκαιρίες μόρφωσης σε όλους και οι ανθρωπιστές πολίτες, με τη σειρά τους. μορφώνονται όχι μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο.
Περιορίζονται φαινόμενα παραπληροφόρησης και προπαγάνδας σε βάρος των πολλών από εκείνους που έχουν στα χέρια τους τη δύναμη της γνώσης.
Σε μια κοινωνία που κυριαρχεί ο ανθρωπισμός ο πολίτης αισθάνεται ασφαλής και ήρεμος, γιατί περιορίζονται τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις που συχνά διχάζουν τους ανθρώπους και οδηγούν στο ρατσισμό και την εκμετάλλευση
Ο ανθρωπισμός είναι στήριγμα της δημοκρατίας, γιατί η τελευταία προϋποθέτει διάλογο, πολυφωνία, διευρυμένη κοινωνική-πολιτική συνείδηση που μόνον οι ανθρωπιστές διαθέτουν
Με την εφαρμογή του ανθρωπισμού δεν πραγματοποιούνται σκάνδαλα και αυθαιρεσίες από την πλευρά των πολιτικών, δεν ισχύει το πελατειακό σύστημα αλλά κράτος και πολίτες συνεργάζονται αρμονικά
Ενισχύεται η Κοινωνική Πρόνοια (ασφάλεια, περίθαλψη κ.λπ.) και περιορίζεται ο λαϊκισμός και η δημαγωγία των ηγετών
Εξασφαλίζονται καλές συνθήκες εργασίας για τους πολίτες (ωράρια, αμοιβές, σχέσεις εργαζομένων-εργοδοτών) και όλοι πλέον αντιμετωπίζουν το επάγγελμα ως μέσον προσωπικής έκφρασης και κοινωνικής προσφοράς και όχι ως μέσο κερδοσκοπίας
Ο ανθρωπισμός σημαίνει σεβασμός στον άνθρωπο και ό,τι αυτός δημιουργεί. δηλαδή στον ίδιο τον πολιτισμό του. Επομένως, ο ανθρωπισμός συνεπάγεται υπεύθυνη χρήση της επιστήμης και της τεχνολογίας δίχως να εξυπηρετούνται οικονομικοπολιτικές σκοπιμότητες και δίχως ο άνθρωπος να υποδουλώνεται στα ίδια του τα δημιουργήματα. Αποφεύγονται πόλεμοι. καταστροφές του φυσικού περιβάλλοντος, οι επιστήμονες συνεργάζονται. υπεύθυνα μεταξύ τους για την ειρήνη και το κοινό καλό
Ο ανθρωπισμός σημαίνει έμπρακτο ενδιαφέρον για τις μειονότητες, τα δικαιώματα των μεταναστών και των προσφύγων, ενώ η καλλιέργεια του οδηγεί στη συναδέλφωση και την αλληλεγγύη των λαών. Μόνο μέσα από το γνήσιο ανθρωπιστικό πνεύμα μπορεί να παρασχεθεί βοήθεια σε τριτοκοσμικές χώρες, ώστε να πάψουν να υπάρχουν λαοί κυρίων και λαοί σκλάβων
Αίτια της κρίσης του ανθρωπισμού
Η ευτυχία είναι στόχος των ανθρώπων, προκειμένου να καλύψουν τις πολύμορφες ανάγκες τους. Δυστυχώς, όμως. σήμερα, η ευδαιμονία ταυτίζεται με την ύλη. με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται το υψηλύ αίσθημα του ανθρωπισμού. Αναλυτικότερα. η σύγχρονη κοινωνία χρησιμοποιεί μηχανισμούς, με τους οποίους διοχετεύονται σαθρά πρότυπα. με κορυφαίο αυτό της διαφήμισης. Αυτή προβάλλει το υπερκαταναλωτικό μοντέλο ζωής, που αποτελεί υπόδειγμα κοινωνικής καταξίωσης. Προτάσσεται,, συνεπώς, το «έχειν» και παραθεωρείται το «είναι», ο άνθρωπος θεοποιεί το χρήμα και υποδουλώνεται στα πράγματα, μένοντας κενός εσωτερικά. Δοκιμάζεται κατά συνέπεια η ανθρωπιά του, αφού γίνεται έρμαιο των επίπλαστων αναγκών του στο ύνομα των οποίων συχνά γίνεται ανήθικος.
Η είσοδος της μηχανής στην παραγωγή αναβάθμισε το βιοτικό μας επίπεδο, πρύσφερε πολλά στην κοινωνία, αλλά και δημιούργησε σημαντικές «παρενέργειες» στην ανθρώπινη συνείδηση, καθώς ο άνθρωπος βιομηχανοποίησε και την ίδια του τη ζωή, τυποποιήθηκε. Απύ δημιουργός μετατράπηκε σε εργαλείο μαζικής παραγωγής, προσκολλήθηκε στην τυφλή ειδίκευση και έχασε τη σφαιρικότητα του. στέγνωσε πνευματικά και ηθικά, έγινε ανδράποδο. Αυτή η ηθικοπνευματική του απογύμνωση, του στερεί αργά αλλά σταθερά τα όποια ανθρωπιστικά του αισθήματα και τον αλλοτριώνει.
Η επικράτηση της αντίληψης ότι μόνον η τεχνολογία αποτελεί δρόμο για την ευτυχία, οδήγησε σε εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης, αλλά και συνέβαλε στη διαμόρφωση σύνθετων και πολύπλοκων κοινωνιών με πολλαπλές ανάγκες, απαιτήσεις, αλληλοσυγκρουόμενους ρόλους, χιλιάδες μηνύματα, στοιχεία στα οποία πρέπει ν' ανταποκριθεί ο σύγχρονος άνθρωπος. Προκειμένου να επιτύχει όμως κάτι τέτοιο, χάνει μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου του. ενώ ταυτόχρονα άγχεται. πιέζεται και δεν έχει διάθεση για επαφή με τους συνανθρώπους του. Εντείνεται, επομένως, η ανθρωπιστική κρίση.
Η υπερσυσσώρευση, επακόλουθο του τεχνοκρατικού-βιομηχανοποιημένου τρόπου ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων στα σύγχρονα αστικά κέντρα, περιορίζει το ζωτικό χώρο έκφρασης των πολιτών, οι οποίοι μη μπορώντας να εξωτερικεύσουν την ενεργητικότητα τους γίνονται αρκετές φορές επιθετικοί. καταλήγοντας σε αντικοινωνική και απάνθρωπη ακόμη συμπεριφορά. Την έλλειψη ενδοιασμών για κάτι τέτοιο επιβοηθά και η απουσία κοινωνικού ελέγχου που επιφέρει η ανωνυμία της μεγαλούπολης. Οι άνθρωποι χάνουν τις αναστολές τους και συμπεριφέρονται χωρίς ήθος. καθώς είναι αποξενωμένοι, δεν υπάρχουν συνεκτικοί δεσμοί ανάμεσα τους, αφού ο ίδιος ο τρόπος της ζωής είναι αλλοτριωτικός. Άλλωστε, μέσα στις τσιμεντουπόλεις. από τις οποίες απουσιάζει το πράσινο και η καλαισθησία, οι άνθρωποι μαλθακοποιούνται, απευαισθητοποιούνται, χάνουν την ανθρωπιά και το συναισθηματισμό τους.
Το σημερινό ανταγωνιστικό οικονομικό σύστημα προωθεί τον ατομικισμό και αποτελεί τροχοπέδη στην αποκάλυψη και την εμπέδωση του ανθρωπισμού. Ο άνθρωπος καλλιεργεί το «υπερ-εγώ» σε βάρος των κοινωνικών αναγκών, μη μπορώντας ν’ αντιληφθεί την αποστολή του, αφού διέπεται από κρίση ταυτότητας και προσανατολισμού. Σε αυτά συντελεί και η ηθική ρευστότητα της εποχής μας, καθώς ο άνθρωπος χάνει το αυτεξούσιό του, γιατί δυσκολεύεται να κλονίσει την καλοπέραση του, για την οποία μάχεται διαρκώς. Στο όνομα του ευδαιμονισμού, επικρατεί η λογική του συμφέροντος, προωθούνται οι απαξίες, χάνονται τα συλλογικά οράματα και καταλύεται η αντικειμενική ηθική. Φυσικό επακόλουθο, η κρίση του ανθρωπισμού,
Η ηθικο-πνευματική απογύμνωση του σημερινού ανθρώπου, η οποία συνεπάγεται και την έλλειψη ανθρωπισμού, εντείνεται και λόγω της απομάκρυνσης του από τη φύση καθώς και από την παράδοση, που μπορεί να ενισχύσει τις ηθικοπνευματικές του αρετές.
Η απουσία ανθρωπιάς και ανθρωπισμού καλλιεργείται, δεν είναι μόνο κληρονομικό απόκτημα. Σ’ αυτό συμβάλλουν οι βασικοί φορείς αγωγής και κοινωνικοποίησης. Όταν κυριαρχεί ο άκριτος φιλελευθερισμός στην οικογενειακή κοινότητα ή διευρύνεται το χάσμα των γενεών, τότε δεν θωρακίζεται ο νέος άνθρωπος με αξίες και ευαισθησίες· αντίθετα, συνθηκολογεί ή αντιδρά και αμφισβητεί άγονα. Όταν η εκπαίδευση παρέχει στείρα και τυποποιημένη γνώση, δεν διαμορφώνεται ο σκεπτόμενος νέος, αλλά ο αδιάφορος άνθρωπος χωρίς ήθος και σταθερές. Όταν τα ΜΜΕ λειτουργούν κερδοσκοπικά, προβάλλουν πρότυπα βίας μέσω ταινιών κ.λπ. ή ενισχύουν τον τυφλό κομματισμό, δημιουργείται ένα κλίμα φανατισμού και αποξένωσης, που σίγουρο είναι πως δεν διαμορφώνει ανθρωπιστές, πολίτες με σεβασμό στις απόψεις και την ίδια την ύπαρξη των άλλων. Τέλος, όταν οι ίδιοι οι πολιτικοί ηγέτες συμπεριφέρονται ανεύθυνα και προβαίνουν σε αυθαιρεσίες, συντελούν στην κρίση του ανθρωπισμού, εφόσον οι πολίτες παραδειγματίζονται αρνητικά και δεν πορεύονται, με γνώμονα το σεβασμό στο «εμείς», την κοινωνία, τον άνθρωπο.
Συνέπειες της κρίσης του ανθρωπισμού
Δείγματα και συνέπειες της κρίσης του ανθρωπισμού συναντούμε καθημερινά γύρω μας σε όλα τα πεδία.
Τα φαινόμενα της βίας, της εγκληματικότητας και του ρατσισμού καθημερινά διογκώνονται, τορπιλίζοντας την κοινωνική γαλήνη και συνοχή. Οι αρετές της συνεργασίας και της αλληλεγγύης σταδιακά εκλείπουν, ενώ οι κοινωνικές ελευθερίες, που πιστοποιούν τον ανθρωπισμό, όπως η δικαιοσύνη, η ισονομία και η αξιοκρατία, καθημερινά παραβιάζονται στις ωφελιμιστικές κοινωνίες μας.
Η δημοκρατία, το κατεξοχήν ανθρωποκεντρικό πολίτευμα, δέχεται σοβαρά πλήγματα, αφού οι πολίτες κατακρεουργούν τη νομιμότητα, είτε παίζοντας το παιχνίδι του πελατειακού συστήματος είτε αδιαφορώντας για τα κοινά οπότε γίνονται εύπλαστη μάζα, άτομα με κομματική ταυτότητα και όχι με πολιτική συνείδηση. Αλλά και οι πολιτικοί ταγοί προωθούν την ευνοιοκρατία, διαπράττοντας και οι ίδιοι οικονομικά σκάνδαλα και χρησιμοποιώντας δημαγωγικές και λαϊκιστικές μεθόδους. Τα παραπάνω καταδεικνύουν έλλειψη σεβασμού στον πολίτη και, γενικότερα, απουσία πολιτικού ήθους, άρα και ανθρωπισμού.
Ο σεβασμός στην πνευματική ελευθερία του άλλου είναι σοβαρό δείγμα ανθρωπισμού. Σήμερα, παρά την έκρηξη των γνώσεων, παρατηρούμε το φαινόμενο της παραπληροφόρησης και της προπαγάνδας μέσω των ΜΜΕ. Επιδίωξη γίνεται η σύγχυση του πολίτη μέσω της υπερπληροφόρησης. Η πνευματικότητα, ωστόσο, εξαρτάται άμεσα και από το ηθικό υπόβαθρο των ατόμων. Δείγματα της ανθρωπιστικής κρίσης αποτελούν επίσης η ιδιοτέλεια και, η υποκρισία, που χαρακτηρίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις, η ύπαρξη πρόσωπείων. που αποθαρρύνουν τη γνήσια επικοινωνία, καθώς και φαινόμενα εγωισμού, που καταδεικνύουν την ανθρώπινη αλλοτρίωση και αντικαθιστούν την ευγένεια και την ευαισθησία.
Η στείρα τεχνοκρατική και ευδαιμονιστική αντίληψη κάνουν τον άνθρωπο-εργαζόμενο να μη σέβεται τους συναδέλφους του, το ίδιο το επαγγελματικό του αντικείμενο και το κοινωνικό σύνολο γενικότερα. Η παραοικονομία και η φοροκλοπή ανθίζουν, η εργασία μετατρέπεται σε αγγαρεία και όχι σε δημιουργία και κοινωνική προσφορά, η ανευθυνότητα και η επαγγελματική ασυνειδησία είναι αξιοσημείωτες σε παρά πολλούς χώρους. Όλα αυτά. αν τα αντικρίσουμε με πιο διεισδυτικό βλέμμα, συνειδητοποιούμε ότι συνιστούν αποτελέσματα κρίσης ανθρωπισμού. Ακόμη και το οικολογικό πρόβλημα, που συνίσταται στη ρύπανση γης. αέρα, υγρού στοιχείου και στην αλόγιστη εκμετάλλευση της φύσης από τον άνθρωπο μέσω της τεχνολογίας, δηλώνει απουσία ανθρωπιστικού πνεύματος. αφού ο άνθρωπος προέρχεται από τη φύση.
Επειδή το πνεύμα του ανθρωπισμού περικλείει και το υγιές ενδιαφέρον για τα δημιουργήματα του ανθρώπου, φαινόμενα όπως η εμπορευματοποίηση της τέχνης, η διάβρωση της γλώσσας, η συρρίκνωση της παράδοσης, που συχνά συνδέεται και με τον πολιτιστικό επεκτατισμό των ανεπτυγμένων χωρών σε βάρος των αναπτυσσόμενων, δηλώνουν έλλειψη σεβασμού στο λόγιο και το λαϊκό πολιτισμό, άρα και απουσία ανθρωπισμού.
Σε διεθνιστικό επίπεδο, η πείνα στον Τρίτο κόσμο και γενικά, η κατάσταση ανέχειας και εξαθλίωσης που κυριαρχεί σ’ αυτές τις χώρες. Οι πόλεμοι που συχνά πραγματοποιούνται ή υποδαυλίζονται από τις σκοπιμότητες των ισχυρών κρατών, η οικονομική και πολιτική εκμετάλλευση ολόκληρων πληθυσμών, αποτελούν σοβαρότατες συνέπειες του μονοδιάστατου πολιτισμού μας. που έκανε τον άνθρωπο θύμα της αλαζονείας και της ίδιας του της δύναμης. Οι διαρκούς τελειοποιούμενοι εξοπλισμοί, που καθιστούν τόσο εύθραυστη την ειρήνη, η απουσία ουσιαστικής ισοτιμίας στις διακρατικές σχέσεις στα πλαίσια των διεθνών συνασπισμών, οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα φαινόμενα σοβινισμού (π.χ. νεοναζισμός) και ρατσισμού, που δυστυχώς αναβιώνουν, όλα κάνουν όλο και πιο εμφανή τον απανθρωπισμό της εποχής μας, ο οποίος επιβεβαιώνει την πνευματική κρίση σε αντίθεση με την τεράστια υλικοτεχνική άνοδο.
Γιατί ο ανθρωπισμός αποτελεί επιτακτικό αίτημα της εποχής
Οι εστίες πολέμου σε διάφορα μέρη της γης παραβιάζουν το δικαίωμα στη ζωή. Η βία, η εγκληματικότητα και άλλα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας παρατηρούνται με ιδιαίτερη έξαρση στην εποχή μας. Η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος προκαλεί κινδύνους για τη σωματική υγεία και υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής. Ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται (ατομικά, κοινωνικά, πολιτικά).
Η τεχνολογία και η επιστήμη, δίχως ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό:
– δεν υπηρετούν τις πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου
– αρκετές φορές τα επιτεύγματά τους χρησιμοποιούνται και εναντίον του
Ο χαρακτήρας της σύγχρονης εργασίας:
– η κυριαρχία της μηχανής κ΄ η εξειδίκευση διαμορφώνουν μονομερείς προσωπικότητες.
Οι ανθρώπινες σχέσεις:
– Κυριαρχεί η συμβατικότητα, η χρησιμοθηρική αντίληψη, ο «οικονομικός» προσανατολισμός, η αλλοτρίωση.
Το πνεύμα υλικού ευδαιμονισμού συντελεί στη δημιουργία μονοδιάστατων προσωπικοτήτων, χωρίς ανθρωπιστικές αξίες
Προτάσεις για υλοποίηση των ανθρωπιστικών αξιών σήμερα
- Συνειδητοποίηση της αξίας του ανθρωπισμού και της αναγκαιότητας επικράτησης των αρχών του.
- Διαφοροποίηση των αξιολογικών κριτηρίων του σύγχρονου ανθρώπου, μια νέα ιεράρχηση των αξιών στη συνείδηση του.
- Συμμετοχή σε συλλογικές δραστηριότητες, ώστε να διαμορφωθεί μία σημαντική δυναμική, ικανή να προωθήσει πιο αποτελεσματικά λύσεις σε κοινωνικά, πολιτικά και παγκόσμια ζητήματα.
- Ουσιαστικός είναι και ο ρόλος της παιδείας. Απαιτείται έμφαση στο ανθρωπιστικό περιεχόμενο των σπουδών.
- Καταλυτική οφείλει να είναι και η δράση των πνευματικών ανθρώπων. Λειτουργώντας ως υψηλά πρότυπα, να συγκροτήσουν ένα νέο όραμα ζωής.
- Τα ΜΜΕ είναι ανάγκη να αναδείξουν τα σοβαρά κοινωνικά και παγκόσμια προβλήματα, να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη.
- Αποφασιστικός πρέπει να είναι επίσης ο ρόλος των διεθνών οργανισμών, όπως ο ΟΗΕ, για την υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, η παραβίαση των οποίων καταστρατηγεί τις αξίες του ανθρωπισμού.
- Η πολιτεία, λειτουργώντας ως κράτος πρόνοιας, χρειάζεται με τις αναγκαίες πρωτοβουλίες, την ανθρωποκεντρική διάσταση των θεσμών της να προσανατολιστεί στη δημιουργία συνθηκών ζωής που θα υπηρετούν ουσιαστικά τον άνθρωπο. Κυρίως, μάλιστα, τις κοινωνικά ασθενέστερες τάξεις, τα άτομα με ειδικές ανάγκες κ.λπ.
- Τέλος, επιβάλλεται η ισομερής ανάπτυξη του σύγχρονου πολιτισμού και η ανάδειξη του ανθρωποκεντρικού προσανατολισμού του.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ
Ορισμός
Ως άτομο με αναπηρία νοείται κάθε πρόσωπο που δεν είναι ικανό να αναλάβει μόνο του όλες ή μέρος των ατομικών και κοινωνικών φυσιολογικών αναγκών, λόγω μιας εκ γενετής ή μεταγενέστερης βλάβης των φυσικών ή διανοητικών του ικανοτήτων.
Υπ’ αυτή την έννοια ως άτομα με αναπηρία μπορούν να χαρακτηριστούν –ενδεικτικά: οι τυφλοί ή όσοι αντιμετωπίζουν σοβαρές διαταραχές στην όρασή τους, οι κωφοί ή όσοι αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα βαρηκοΐας, άτομα που έχουν σημαντικές κινητικές δυσκολίες, άτομα με νοητική υστέρηση, αλλά και άτομα που πάσχουν από κάποια σοβαρή ψυχική νόσο.Στα άτομα, λοιπόν, με αναπηρίες περιλαμβάνονται εκείνα που έχουν μακροχρόνια σωματικά, διανοητικά, πνευματικά ή αισθητήρια εμπόδια, που, σε αλληλεπίδραση με διάφορα περιβαλλοντικά εμπόδια και εμπόδια συμπεριφοράς των άλλων ανθρώπων, μπορούν να παρεμποδίσουν την πλήρη και αποτελεσματική συμμετοχή τους στην κοινωνία, σε ίση βάση με τους άλλους.
Αίτια περιθωριοποίησης
Άτομο – Σύγχρονο Πλαίσιο
Ειδικά στις σύγχρονες κοινωνίες της μαζοποίησης, όπου επικρατεί η ανωνυμία και η χαλάρωση των κοινωνικών δεσμών, καλλιεργείται η απουσία σεβασμού προς το συνάνθρωπο, πόσο μάλλον στα άτομα με ειδικές ανάγκες.
Άμβλυνση κοινωνικής συνείδησης. Ηθική χρεοκοπία, θεοποίηση χρήματος, επιδίωξη προσωπικού συμφέροντος και μόνο, απώλεια ευαισθησίας προς τον πλησίον, πόσο μάλλον όταν αυτός βρίσκεται σε δυσχερή θέση.
Η κυριαρχία του τεχνοκρατικού τρόπου ζωής και η προσκόλληση στην εξειδίκευση μας έχουν μετατρέψει σε γρανάζια της μηχανής δίχως να το αντιληφθούμε, οπότε χωρίς ηθικοπνευματικά εφόδια υποδουλωνόμαστε στο συρμό και αντιμετωπίζουμε ως κατώτερα αυτά τα άτομα.
Οικογένεια – Σχολείο
Απουσία κατάλληλης ανθρωπιστικής παιδείας από την οικογένεια και το σχολείο. Συγκεκριμένα, η ίδια η οικογένεια πρώτη απ’ όλους μεταφέρει προκαταλήψεις και ταμπού στα νεότερα μέλη της και τα παγιδεύει συστηματικά σε στερεότυπα για τα άτομα αυτά.
Το σχολείο, απ` την άλλη πλευρά, επιμένει στη μετάδοση στείρων γνώσεων, μετατρέπεται σε εκκολαπτήριο αυριανών παραγωγικών μονάδων και τεχνοκρατών, χωρίς να γαλουχεί τα παιδιά με ανθρωπιστικές αξίες.
ΜΜΕ
Τα ΜΜΕ προβάλλουν αυτά τα άτομα ως πρόσωπα που χρήζουν ιδιαίτερης μεταχείρισης και δημιουργούν την εντύπωση ότι είναι ανίκανα να κάνουν οτιδήποτε αξιόλογο.
Λίγες είναι οι διαφημιστικές προσπάθειες π.χ. παραολυμπιακοί αγώνες.
Μέσα από διάφορα σίριαλ προωθείται η αντίληψη ότι τα άτομα αυτά είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού.
Κράτος
Το κράτος ενδιαφέρεται κυρίως για την οικονομική πολιτική και την καλή πορεία των οικονομικών δεικτών και όχι για την κοινωνική πολιτική και την κρατική πρόνοια.
Γιατί η περιθωριοποίηση αυτών των ατόμων δηλώνει χαμηλό πολιτισμικό επίπεδο;
Συνεπάγεται έλλειψη ανθρωπισμού και ευαισθησίας από την κοινωνία, απουσία ευγένειας, μειωμένο ήθος, έλλειψη αλληλεγγύης και κοινωνικής συνείδησης, στοιχεία που αποτελούν ακρογωνιαίους λίθους μιας πολιτισμένης κοινωνίας.
Τα άτομα με ειδικές ανάγκες μπορεί να έχουν συμπλέγματα κατωτερότητας, ανασφάλεια και άγχος, στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια κοινωνία με χαμηλό επίπεδο. Την άτομα αυτά είναι δυνατόν να εκδηλώσουν ακόμη κι επιθετικότητα. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι μια τέτοια κοινωνία που δε μεριμνά για τα άτομα με ειδικές ανάγκες δεν είναι αναξιοκρατική και επομένως μη δημοκρατική και μη πολιτισμένη.
Ο δείκτης άλλωστε της κουλτούρας ενός λαού σχετίζεται άμεσα με τη στάση των πολιτών και της πολιτείας απέναντι σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες.
Τρόποι αντιμετώπισης
Άτομο
Ευαισθησία.
Κατανόηση.
Συμπάθεια.
Κοινωνική συνείδηση.
Να αντιμετωπίζονται ως άτομα με ειδικές ικανότητες γιατί πράγματι αυτά τα άτομα έχουν αναπτύξει τις ικανότητες τους σε ένα συγκεκριμένο τομέα.
Παροχή βοήθειας μέσω εράνων.
Να μην τους καλλιεργούν οι συμπολίτες τους συμπλέγματα κατωτερότητας.
Αγάπη.
Ενδιαφέρον.
Ευκαιρίες ξεδίπλωσης της δημιουργικότητας τους, δηλαδή να εργάζονται σε ένα χώρο βοηθητικά.
Να αγοράζουμε προϊόντα που κατασκευάζονται από αυτά τα άτομα προκειμένου να τα ενισχύουμε.
Όχι κοινωνικός ρατσισμός και αποκλεισμός.
Κοινωνική συναναστροφή και διάλογο με αυτά τα άτομα.
Η οικογένεια τους να τους αφήνει περιθώρια αυτονομίας και πρωτοβουλίας.
Πολιτεία – Κράτος
Ράμπες στα πεζοδρόμια και στα μέσα μεταφοράς.
Ειδικοί σηματοδότες με ηχητικά σήματα.
Ειδική λωρίδα κυκλοφορίας στους δρόμους.
Πιο πολλά χωριά SOS για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες.
Περισσότερα ειδικά σχολεία.
Περισσότερες αθλητικές εκδηλώσεις για τα άτομα αυτά (Special Olympics).
Επαρκής ενημέρωση μέσω του σχολείου.
Εκστρατεία από τα ΜΜΕ για ενημέρωση της κοινής γνώμης.
Οικονομική ενίσχυση με επιδόματα, αφού χρειάζονται ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί για την παρακολούθηση των ίδιων των ατόμων αλλά και την καθοδήγηση των οικογενειών τους.
Η πολιτεία να δίνει έμφαση στην κοινωνική πολιτική και όχι μόνο στην κοινωνική ευμάρεια.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- τόνωση ευεξίας, στήριξη υγείας.
Αναπτύσσει τις πνευματικές δυνάμεις (νοητικές λειτουργίες):
- κρίση, αντίληψη, φαντασία, επινοητικότητα
- με την επίγνωση των αδυναμιών του το άτομο κατακτά την αυτογνωσία (κυρίως μέσω της ετερογνωσίας)
Συμβάλλει στην ψυχολογική ισορροπία:
- αποφορτίζει από την ένταση
- εκτονώνει το περίσσιο φορτίο ενέργειας
Ο ομαδικός αθλητισμός καλλιεργεί την κοινωνικότητα:
- αναπτύσσει τις κοινωνικές αρετές, όπως τη συνεργασία, συλλογικότητα, συνέπεια
- περιστέλλει τον ατομικισμό και τον υπέρμετρο εγωισμό.
Ευνοεί την ηθικοποίηση της συμπεριφοράς:
- με την αναγνώριση της αξίας και το σεβασμό του αντιπάλου στον αγωνιστικό χώρο
- με την άμιλλα, την ταπεινοφροσύνη που επιβάλλει η δεοντολογία και η ηθική του αθλητισμού
- με τη διαρκή άσκηση, την υπομονή, την αντοχή κ.λπ.
Συντελεί στη φιλική προσέγγιση και επικοινωνία των λαών:
- απαλλάσσει από προκαταλήψεις και ιδεοληψίες
- αναπτύσσει πνεύμα οικουμενικότητας, μέσω των διεθνών αθλητικών συναντήσεων, κυρίως των Ολυμπιακών Αγώνων
Γενικά, ο αθλητισμός συμβάλλει εποικοδομητικά στη διαμόρφωση ολοκληρωμένης προσωπικότητας, αφού καλλιεργεί τις πνευματικές, κοινωνικές, ηθικές αρετές του ατόμου.
Αρνητικά φαινόμενα στον σύγχρονο αθλητισμό
- Εμπορευματοποίηση-Οικονομική εκμετάλλευση (διαφήμιση, χορηγίες, στοιχήματα κλπ)
- Πολιτική εκμετάλλευσή του: χρησιμοποίησή του ως μέσου αποπροσανατολισμού των πολιτών από τα ουσιαστικά προβλήματα («άρτον και θεάματα») και προπαγανδιστική αξιοποίηση από δικτατορικά, κυρίως, καθεστώτα
- Οπαδοποίηση, φανατισμός, βία
- Χρήση αναβολικών ουσιών (ντόπινγκ)
- Επαγγελματοποίησή του, απώλεια του ερασιτεχνικού και μαζικού χαρακτήρα.
Αίτια εμφάνισης της βίας στα γήπεδα:
αίτια σχετικά με το χώρο του αθλητισμού:
- Η εμπορευματοποίηση και τα αρνητικά της παρεπόμενα. Οι οικονομικά ισχυροί παράγοντες χρησιμοποιούν τους αθλητικούς συλλόγους ως εταιρείες οικονομικής φύσης.
Έτσι:
- οπαδοποιούν τους φιλάθλους που λειτουργούν ως αιχμή του δόρατος των επιδιώξεων τους
- ελέγχουν μέρος του αθλητικού τύπου που προκαλεί το φανατισμό
Η μαζοποίηση των οπαδών που επικρατεί στους αθλητικούς χώρους, τους εξωθεί να εκδηλώνονται ανεξέλεγκτα.
αίτια κοινωνικά
- Η αποξένωση, το άγχος, οι δυσμενείς κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνθήκες της εποχής ασκούν αρνητική επίδραση στον ψυχισμό του ατόμου που επιζητεί την εκτόνωση του και μέσα σιους αθλητικούς χώρους
Τα σοβαρά κοινωνικο-οικονομικά προβλήματα (ανεργία, αίσθηση του αδιεξόδου, ανασφάλεια) κυρίως των νέων τους εξωθούν σε βίαιες αντιδράσεις
Η αρνητική λειτουργία των ΜΜΕ οδηγεί συχνά σε ηρωοποίηση του «χουλιγκανισμού» και υπερπροβολή σκηνών βίας, εθισμό του οπαδικού κοινού
Η ομάδα σε μία εποχή ευρύτερης κρίσης αξιών, λειτουργεί στη συνείδηση του νέου ως σύμβολο, υποκατάστατο ιδεολογίας. Αυτή η «ιδεολογική» στράτευση του νέου ενισχύει την οπαδοποίηση και το φανατισμό του.
Προτάσεις για την εξάλειψη της βίας:
Μέσω της παιδείας:
- καλλιέργεια φίλαθλου πνεύματος
- προβολή θετικών προτύπων για ανάπτυξη ουσιαστικών ενδιαφερόντων.
Διαφοροποίηση του χαρακτήρα του αθλητισμού:
- ερασιτεχνοποίηση των λαϊκών αθλημάτων, όπως είναι και το ποδόσφαιρο
- ενίσχυση μαζικού, λαϊκού αθλητισμού
- αποεμπορευματοποίησή του
Επίλυση κοινωνικο-οικονομικών προβλημάτων που απασχολούν τους νέους (κυρίαρχο ρόλο οφείλει να αναλάβει εδώ η πολιτεία)
Ο πολίτης οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να λειτουργεί ως φίλαθλος-αθλούμενος και όχι ως παθητικός δέκτης, καταναλωτής θεάματος
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
AΝΕΡΓΙΑ
Ορισμός
Είναι η κατάσταση του ατόμου, που παραμένει χωρίς εργασία περισσότερο από ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα, αν και έχει τις απαραίτητες ικανότητες, τη διάθεση και την προθυμία να εργασθεί.
Αίτια της ανεργίας
- Η ανάπτυξη της τεχνικής είχε ως συνέπεια τη μηχανοποίηση της εργασίας και την αυτοματοποίηση της παραγωγής. Η μηχανή υποκατέστησε τον άνθρωπο.
- Ο καταμερισμός της εργασίας και η αυστηρή εξειδίκευση οδήγησαν στην ανεργία όσους δεν ήταν επαρκώς καταρτισμένοι.
- Η έλλειψη ορθού επαγγελματικού προσανατολισμού, η ωραιοποίηση ορισμένων επαγγελμάτων και η στροφή των νέων σε επαγγέλματα υψηλής μόρφωσης, έχουν ως αποτέλεσμα τον κορεσμό αυτών των τομέων (άνεργοι πτυχιούχοι).
- Οι οικονομικές κρίσεις, τοπικές ή διεθνείς, συνεπάγονται το κλείσιμο επιχειρήσεων.
- Ο ουσιαστικά ανύπαρκτος στη χώρα μας δευτερογενής τομέας παραγωγής και ο χαμηλός βαθμός παραγωγικότητας εξασθενίζουν την εθνική οικονομία.
- Η έλλειψη προγραμμάτων από την πολιτεία για δημιουργία καινούργιων θέσεων εργασίας και οι αυτοσχεδιασμοί στην οικονομία, χωρίς ενιαία και σαφή οικονομική πολιτική
- Η αναχρονιστική διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας. Ο ανταγωνισμός και η επικράτηση μονοπωλίων και ολιγοπωλίων συντελούν στο μαρασμό μικρών επιχειρήσεων.
- Η μεγιστοποίηση του κέρδους, στο πνεύμα της χρησιμοθηρικής εποχής μας, επιτυγχάνεται από μερικούς με τον περιορισμό των εργατικών χεριών.
- Η πληθυσμιακή αύξηση οδηγεί στην ανεργία, όταν δεν υπάρχει αύξηση των δυνατοτήτων απασχόλησης. Η εγκατάλειψη της υπαίθρου, και συνακόλουθα ο υπερπληθυσμός των αστικών κέντρων, χωρίς προγραμματισμό και δημιουργία προϋποθέσεων εργασιακής απασχόλησης.
- Οι δομές του κοινωνικού συστήματος ενισχύουν την πολυθεσία και τη διεύρυνση του ορίου συνταξιοδότησης και την υπερωριακή απασχόληση, με αποτέλεσμα την ανεργία των νέων.
- Άνεργοι μένουν, συχνά, όσοι απασχολούνται σε εποχιακές εργασίες (αγροτικές, οικοδομικές, τουριστικές). Η έλλειψη επαγγελματικής συνείδησης ορισμένων εργαζομένων και η αστάθεια τους, γίνονται αίτια της για μεγάλο χρονικό διάστημα ανεργίας τους.
- Η μετακίνηση στη χώρα μας φτηνού ξένου εργατικού δυναμικού από υπανάπτυκτες χώρες.
Συνέπειες της ανεργίας
Στο άτομο:
1) Στέρηση οικονομικών πόρων για την ικανοποίηση των αναγκών, χαμηλό βιοτικό επίπεδο, μιζέρια και οικονομική εξαθλίωση.
2) Ανασφάλεια, άγχος για το μέλλον, ψυχική εξουθένωση από την αγωνιώδη προσπάθεια για επιβίωση, που οδηγούν το άτομο σε αδιέξοδο και σε αντικοινωνικές εκδηλώσεις.
3) Μείωση του ύψους της προσφερόμενης αμοιβής, που οδηγεί τον άνεργο σε μερική απασχόληση χωρίς ασφάλιση ή θέση εργασίας ασύμβατη με τις γνώσεις και ικανότητες του.
4) Γεννά στον άνεργο αισθήματα μειονεξίας, εσωστρέφειας, αναξιοπρέπειας, απογοήτευση από τη διάψευση των προσδοκιών του. Η κακή ψυχολογικής του κατάστασης οδηγεί σε τάση φυγής, αλκοολισμό, ναρκωτικά, περιθωριοποίηση, ιδίως των νέων.
5) Δεν ικανοποιείται η έμφυτη τάση του ατόμου για δημιουργία, παρεμποδίζεται η ανάπτυξη των πνευματικών του ικανοτήτων και η ολοκλήρωση της προσωπικότητας του.
Στην κοινωνία:
- Διαιωνίζονται οι κοινωνικές ανισότητες, επικρατεί κοινωνική αποξένωση και απομόνωση.
- Ενισχύονται τα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας (βία, εγκληματικότητα, ρατσισμός, τρομοκρατία, αναρχία).
- Η στέρηση του δικαιώματος της εργασίας είναι δείγμα δυσλειτουργίας της δημοκρατίας και υποθάλπει την αδιαφορία για τα πολιτικο-κοινωνικά δρώμενα.
- Οικονομική επιβάρυνση της πολιτείας από την ανάγκη ενίσχυσης των εργαζομένων.
- Ενισχύεται το φαινόμενο της μετανάστευσης, που αποδυναμώνει τη χώρα από τους νέους, το πιο δημιουργικό ανθρώπινο δυναμικό.
- Συμβάλλει στην ανάπτυξη παρασιτικών επαγγελμάτων ή έκνομης δράσης
- Οι επιπτώσεις διευρύνονται σε όλες τις δραστηριότητες (τέχνες, γράμματα, επιστήμες).
- Περιορίζει την ανάπτυξη του συνδικαλιστικού κινήματος, φορέα του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Τρόποι αντιμετώπισης
- Ως μακροπρόθεσμη σκέψη θα πρέπει να τεθεί η ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας της χώρας μας, ο εκσυγχρονισμός των δομών της ελληνικής παραγωγής, η διεύρυνση των σεμιναρίων κατάρτισης και επαγγελματικού προσανατολισμού και φυσικά, η ενίσχυση των επενδύσεων σε νέους ή ήδη υπάρχοντες οικονομικούς κλάδους, προκειμένου να υπάρξει αύξηση των θέσεων εργασίας (πράσινη ενέργεια, τεχνολογικοί κλάδοι, τουρισμός κλπ)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Οι "γενιές" των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
1η γενιά δικαιωμάτων (Γαλλική Επανάσταση 1789)
ατομικά και πολιτικά:
- ελευθερία
- προστασία ζωής
- ισότητα-ισονομία
- ελευθερία γνώμης
- ελευθερία έκφρασης
- ανεξιθρησκία
2η γενιά δικαιωμάτων (Ρωσική Επανάσταση 1917)
οικονομικο-κοινωνικο-πολιτιστικά
- εργασία
- δίκαιη αμοιβή
- συνδικαλισμός
- κοινωνική ασφάλιση (υγεία - σύνταξη)
- παιδεία-εκπαίδευση
- επιστήμη
- πολιτιστική ζωή
Η 1η και η 2η γενιά συγχωνεύονται ουσιαστικά στην
Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, από τον ΟΗΕ (το 1948)
3η γενιά δικαιωμάτων (Διεθνείς Συνδιασκέψεις ΟΗΕ κλπ)
- προστασία του περιβάλλοντος
- οικοσυστήματα
- ελεύθερη διάθεση φυσικών πόρων
- καθαρή ατμόσφαιρα
- υγιής ανάπτυξη
- προσωπικά δεδομένα
ατομικά και πολιτικά:
- ελευθερία
- προστασία ζωής
- ισότητα-ισονομία
- ελευθερία γνώμης
- ελευθερία έκφρασης
- ανεξιθρησκία
2η γενιά δικαιωμάτων (Ρωσική Επανάσταση 1917)
οικονομικο-κοινωνικο-πολιτιστικά
- εργασία
- δίκαιη αμοιβή
- συνδικαλισμός
- κοινωνική ασφάλιση (υγεία - σύνταξη)
- παιδεία-εκπαίδευση
- επιστήμη
- πολιτιστική ζωή
Η 1η και η 2η γενιά συγχωνεύονται ουσιαστικά στην
Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, από τον ΟΗΕ (το 1948)
3η γενιά δικαιωμάτων (Διεθνείς Συνδιασκέψεις ΟΗΕ κλπ)
- προστασία του περιβάλλοντος
- οικοσυστήματα
- ελεύθερη διάθεση φυσικών πόρων
- καθαρή ατμόσφαιρα
- υγιής ανάπτυξη
- προσωπικά δεδομένα
Τι είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Ανθρώπινα δικαιώματα είναι αυτά που αξιώνουν οι άνθρωποι να απολαμβάνουν για το λόγο και μόνον ότι είναι άνθρωποι· είναι οι δυνατότητες που έχει ο άνθρωπος, δώρο της φύσης, να ζει, να δημιουργεί, να μεγαλουργεί, να ολοκληρώνεται, να αναζητεί, να ευτυχεί.
Ιστορική αναδρομή
- Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ποτέ δεν προστατεύθηκαν αληθινά, γι’ αυτό έγιναν πολλοί και μακροχρόνιοι αγώνες για την κατάκτησή τους και την κατοχύρωσή τους αργότερα.
α) Στην Αθήνα: Δεν καταξιώθηκε απόλυτα η ανθρώπινη ύπαρξη, υπήρχαν μέτοικοι, δούλοι και γυναίκες, που σαν οντότητες δεν ήταν και πολύ σεβαστές. Γενικά όμως το άτομο μέσα στα πλαίσια της Δημοκρατίας, μπόρεσε να ζήσει καλύτερα συγκριτικά με άλλες κοινωνίες.
β) Στη Ρώμη: Δεν υπήρχε ελευθερία και μέσα στους πολέμους έγιναν πολλά εγκλήματα και θηριωδίες στο όνομα της εξουσίας.
γ) Μετά από πολλά χρόνια σκοταδισμού στο Μεσαίωνα, όπου κάθε μορφή ανθρώπινης ελευθερίας καταστρατηγείται, δημιουργείται το κίνημα του Διαφωτισμού, στο 17ο αιώνα, όπου από τους μεγάλους Διαφωτιστές, Μοντεσκιέ, Ρουσσό, Βολταίρο, θεμελιώνονται τουλάχιστον τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
δ) Υλοποιούνται, σχετικά πάντα, στη Γαλλική Επανάσταση του 1789 και στην Αμερικάνικη του 1776 και καταγράφονται από τότε μέσα στα διάφορα συντάγματα.
Ποια είναι τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα;
- Δικαίωμα ζωής, τιμής, περιουσίας, εργασίας
- Δικαίωμα ελευθερίας, ισότητας, ισονομίας
- Δικαίωμα ελεύθερης σκέψης-έκφρασης
- Δικαίωμα μόρφωσης
- Δικαίωμα ανεξιθρησκίας
Όλα αυτά είναι τα πιο θεμελιώδη, που θεωρούνται «φυσικά» σύμφωνα και με την διατύπωση των Διαφωτιστών και προστατεύονται από τα φιλελεύθερα και δημοκρατικά πολιτεύματα.
Δείγματα παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων
- ρατσισμός (φυλετικός και κοινωνικός)
- παραβίαση:
πολιτικών δικαιωμάτων (του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, της ελευθερίας διακίνησης ιδεών έκφρασης πολιτικών πεποιθήσεων),
της θρησκευτικής συνείδησης
- παρακολούθηση επικοινωνιών (κυρίως ηλεκτρονική)
- λογοκρισία, φίμωση τύπου, έλεγχος ΜΜΕ για διοχέτευση κυρίαρχης ιδεολογίας
- παράνομες, χωρίς ένταλμα, συλλήψεις, κρατήσεις, φυλακίσεις πολιτών
- βία (σωματική, ψυχολογική, λεκτική), τρομοκρατία έως και πόλεμος
απουσία: ισοπολιτείας-ισονομίας, ισότιμης μόρφωσης, κοινωνικής ασφάλισης, περίθαλψης, κατοικίας, ίσων ευκαιριών-αξιοκρατίας
- ανεργία, άδικη αμοιβή
- πείνα, στερήσεις, εξαθλίωση κυρίως στις χώρες του Τρίτου Κόσμου
- παραβίαση των δικαιωμάτων του παιδιού (κακοποίηση, παιδική εργασία κ.λπ.) ουσιαστικά δηλαδή, προέκταση του προηγούμενου
- παραβίαση δικαιωμάτων των μειονοτικών πληθυσμών (παραβίαση δικαιώματος ανεξιθρησκίας, στέρηση δικαιώματος μόρφωσης)
- παραπληροφόρηση
- παραβίαση προσωπικών δεδομένων
Αιτίες παραβίασης
- επεκτατική πολιτική ισχυρών κρατών (πόλεμοι, πυρηνική απειλή, παραβίαση δικαιώματος αυτοδιάθεσης λαών).
- ρατσιστικά κινήματα και ιδεολογίες που κατευθύνονται από πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους
- αυταρχικές δομές πολιτικών συστημάτων, όπως είναι κυρίως οι δικτατορίες
- οι προκλητικές οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες
- χαμηλό μορφωτικό επίπεδο: άγνοια δικαιωμάτων από τον πολίτη με συνέπεια το άτομο να γίνεται εύκολα θύμα χειραγώγησης
- έλεγχος από οικονομικά και κοινωνικά συμφέροντα
Προτάσεις για τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
- Συνειδητοποίηση της σημασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων για τη διασφάλιση της προσωπικής αξιοπρέπειας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
- Ενεργητική παρέμβαση ατόμου σε περιπτώσεις παραβίασης τους στην καθημερινή ζωή. Η εναπόθεση της ευθύνης στην πολιτεία διαιωνίζει την καταστρατήγηση τους.
- Συμμετοχή σε συλλογικές δραστηριότητες (κινήματα, οργανώσεις) για:
έλεγχο αυθαιρεσιών οποιασδήποτε εξουσίας
προστασία δικαιωμάτων (για ειρήνη, πυρηνικό αφοπλισμό, διατήρηση φυσικού περιβάλλοντος, κατοχύρωση πολιτικών κ.α. δικαιωμάτων)
κατάργηση ανισοτήτων, εκμετάλλευσης κλπ.
επικράτηση υψηλών αξιών (ελευθερίας, ισότητας, δικαιοσύνης).
- Παιδεία:
πνευματική καλλιέργεια, διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων με ανθρωπιστικές αξίες.
- Δραστηριοποίηση διεθνών οργανισμών (ΟΗΕ, Διεθνής Αμνηστία).
- Πνευματικοί άνθρωποι:
οφείλουν να επισημαίνουν τα δείγματα παραβίασης τους και να ευαισθητοποιούν τους πολίτες για την περιφρούρηση τους.
- Πολιτεία:
συνταγματική κατοχύρωση δικαιωμάτων, εκδημοκρατισμός πολιτικής ζωής, ανθρωποκεντρικός προσανατολισμός θεσμών, επικράτηση πνεύματος ισοπολιτείας, μέριμνα για ασθενέστερες τάξεις, άτομα με ειδικές ανάγκες.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ - ΟΥΜΑΝΙΣΜΟΣ
Ορισμός
Ανθρωπισμός (ουμανισμός, humanismus, πρβλ. με το αγγλικό human) είναι η αντίληψη της Αναγέννησης ότι η σωματική, η πνευματική και η ψυχική αγωγή του ανθρώπου πρέπει να στηρίζονται στη μελέτη της ελληνικής και της λατινικής αρχαιότητας. Σκοπό του έχει να μελετήσει τον αρχαίο κλασικό κόσμο πάνω στην ορθολογική και κριτική του διάσταση και να υψώσει με τις αξίες που εκείνος καλλιέργησε, το ανθρώπινο πνεύμα. Αποτελεί τρόπο σκέψης που δίνει έμφαση στον άνθρωπο, στις αξίες του και στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του. Γενικότερα, είναι στάση ζωής που θεωρεί τον άνθρωπο πρώτη αξία.
Ανθρωπιστικά ιδεώδη
αγάπη – δικαιοσύνη – ισότητα – ισοτιμία – ελευθερία – δημοκρατία – ειρήνη – φιλία λαών - αλληλοσεβασμός – απαλλαγή από προκαταλήψεις, ρατσιστικές αντιλήψεις.
Αξία του ανθρωπισμού
Επικρατεί κατανόηση, συνεργασία και αλληλεγγύη, ενισχύεται το «εμείς», περιορίζεται ο ατομικισμός, αμβλύνονται οι συγκρούσεις και τα φαινόμενα βίας-εγκληματικότητας, εξασφαλίζεται αξιοκρατία και δικαιοσύνη, τηρούνται οι νόμοι ή ανανεώνονται όταν χρειάζεται. Σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Δίνονται ίσες ευκαιρίες μόρφωσης σε όλους και οι ανθρωπιστές πολίτες, με τη σειρά τους. μορφώνονται όχι μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο.
Περιορίζονται φαινόμενα παραπληροφόρησης και προπαγάνδας σε βάρος των πολλών από εκείνους που έχουν στα χέρια τους τη δύναμη της γνώσης.
Σε μια κοινωνία που κυριαρχεί ο ανθρωπισμός ο πολίτης αισθάνεται ασφαλής και ήρεμος, γιατί περιορίζονται τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις που συχνά διχάζουν τους ανθρώπους και οδηγούν στο ρατσισμό και την εκμετάλλευση
Ο ανθρωπισμός είναι στήριγμα της δημοκρατίας, γιατί η τελευταία προϋποθέτει διάλογο, πολυφωνία, διευρυμένη κοινωνική-πολιτική συνείδηση που μόνον οι ανθρωπιστές διαθέτουν
Με την εφαρμογή του ανθρωπισμού δεν πραγματοποιούνται σκάνδαλα και αυθαιρεσίες από την πλευρά των πολιτικών, δεν ισχύει το πελατειακό σύστημα αλλά κράτος και πολίτες συνεργάζονται αρμονικά
Ενισχύεται η Κοινωνική Πρόνοια (ασφάλεια, περίθαλψη κ.λπ.) και περιορίζεται ο λαϊκισμός και η δημαγωγία των ηγετών
Εξασφαλίζονται καλές συνθήκες εργασίας για τους πολίτες (ωράρια, αμοιβές, σχέσεις εργαζομένων-εργοδοτών) και όλοι πλέον αντιμετωπίζουν το επάγγελμα ως μέσον προσωπικής έκφρασης και κοινωνικής προσφοράς και όχι ως μέσο κερδοσκοπίας
Ο ανθρωπισμός σημαίνει σεβασμός στον άνθρωπο και ό,τι αυτός δημιουργεί. δηλαδή στον ίδιο τον πολιτισμό του. Επομένως, ο ανθρωπισμός συνεπάγεται υπεύθυνη χρήση της επιστήμης και της τεχνολογίας δίχως να εξυπηρετούνται οικονομικοπολιτικές σκοπιμότητες και δίχως ο άνθρωπος να υποδουλώνεται στα ίδια του τα δημιουργήματα. Αποφεύγονται πόλεμοι. καταστροφές του φυσικού περιβάλλοντος, οι επιστήμονες συνεργάζονται. υπεύθυνα μεταξύ τους για την ειρήνη και το κοινό καλό
Ο ανθρωπισμός σημαίνει έμπρακτο ενδιαφέρον για τις μειονότητες, τα δικαιώματα των μεταναστών και των προσφύγων, ενώ η καλλιέργεια του οδηγεί στη συναδέλφωση και την αλληλεγγύη των λαών. Μόνο μέσα από το γνήσιο ανθρωπιστικό πνεύμα μπορεί να παρασχεθεί βοήθεια σε τριτοκοσμικές χώρες, ώστε να πάψουν να υπάρχουν λαοί κυρίων και λαοί σκλάβων
Αίτια της κρίσης του ανθρωπισμού
Η ευτυχία είναι στόχος των ανθρώπων, προκειμένου να καλύψουν τις πολύμορφες ανάγκες τους. Δυστυχώς, όμως. σήμερα, η ευδαιμονία ταυτίζεται με την ύλη. με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται το υψηλύ αίσθημα του ανθρωπισμού. Αναλυτικότερα. η σύγχρονη κοινωνία χρησιμοποιεί μηχανισμούς, με τους οποίους διοχετεύονται σαθρά πρότυπα. με κορυφαίο αυτό της διαφήμισης. Αυτή προβάλλει το υπερκαταναλωτικό μοντέλο ζωής, που αποτελεί υπόδειγμα κοινωνικής καταξίωσης. Προτάσσεται,, συνεπώς, το «έχειν» και παραθεωρείται το «είναι», ο άνθρωπος θεοποιεί το χρήμα και υποδουλώνεται στα πράγματα, μένοντας κενός εσωτερικά. Δοκιμάζεται κατά συνέπεια η ανθρωπιά του, αφού γίνεται έρμαιο των επίπλαστων αναγκών του στο ύνομα των οποίων συχνά γίνεται ανήθικος.
Η είσοδος της μηχανής στην παραγωγή αναβάθμισε το βιοτικό μας επίπεδο, πρύσφερε πολλά στην κοινωνία, αλλά και δημιούργησε σημαντικές «παρενέργειες» στην ανθρώπινη συνείδηση, καθώς ο άνθρωπος βιομηχανοποίησε και την ίδια του τη ζωή, τυποποιήθηκε. Απύ δημιουργός μετατράπηκε σε εργαλείο μαζικής παραγωγής, προσκολλήθηκε στην τυφλή ειδίκευση και έχασε τη σφαιρικότητα του. στέγνωσε πνευματικά και ηθικά, έγινε ανδράποδο. Αυτή η ηθικοπνευματική του απογύμνωση, του στερεί αργά αλλά σταθερά τα όποια ανθρωπιστικά του αισθήματα και τον αλλοτριώνει.
Η επικράτηση της αντίληψης ότι μόνον η τεχνολογία αποτελεί δρόμο για την ευτυχία, οδήγησε σε εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης, αλλά και συνέβαλε στη διαμόρφωση σύνθετων και πολύπλοκων κοινωνιών με πολλαπλές ανάγκες, απαιτήσεις, αλληλοσυγκρουόμενους ρόλους, χιλιάδες μηνύματα, στοιχεία στα οποία πρέπει ν' ανταποκριθεί ο σύγχρονος άνθρωπος. Προκειμένου να επιτύχει όμως κάτι τέτοιο, χάνει μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου του. ενώ ταυτόχρονα άγχεται. πιέζεται και δεν έχει διάθεση για επαφή με τους συνανθρώπους του. Εντείνεται, επομένως, η ανθρωπιστική κρίση.
Η υπερσυσσώρευση, επακόλουθο του τεχνοκρατικού-βιομηχανοποιημένου τρόπου ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων στα σύγχρονα αστικά κέντρα, περιορίζει το ζωτικό χώρο έκφρασης των πολιτών, οι οποίοι μη μπορώντας να εξωτερικεύσουν την ενεργητικότητα τους γίνονται αρκετές φορές επιθετικοί. καταλήγοντας σε αντικοινωνική και απάνθρωπη ακόμη συμπεριφορά. Την έλλειψη ενδοιασμών για κάτι τέτοιο επιβοηθά και η απουσία κοινωνικού ελέγχου που επιφέρει η ανωνυμία της μεγαλούπολης. Οι άνθρωποι χάνουν τις αναστολές τους και συμπεριφέρονται χωρίς ήθος. καθώς είναι αποξενωμένοι, δεν υπάρχουν συνεκτικοί δεσμοί ανάμεσα τους, αφού ο ίδιος ο τρόπος της ζωής είναι αλλοτριωτικός. Άλλωστε, μέσα στις τσιμεντουπόλεις. από τις οποίες απουσιάζει το πράσινο και η καλαισθησία, οι άνθρωποι μαλθακοποιούνται, απευαισθητοποιούνται, χάνουν την ανθρωπιά και το συναισθηματισμό τους.
Το σημερινό ανταγωνιστικό οικονομικό σύστημα προωθεί τον ατομικισμό και αποτελεί τροχοπέδη στην αποκάλυψη και την εμπέδωση του ανθρωπισμού. Ο άνθρωπος καλλιεργεί το «υπερ-εγώ» σε βάρος των κοινωνικών αναγκών, μη μπορώντας ν’ αντιληφθεί την αποστολή του, αφού διέπεται από κρίση ταυτότητας και προσανατολισμού. Σε αυτά συντελεί και η ηθική ρευστότητα της εποχής μας, καθώς ο άνθρωπος χάνει το αυτεξούσιό του, γιατί δυσκολεύεται να κλονίσει την καλοπέραση του, για την οποία μάχεται διαρκώς. Στο όνομα του ευδαιμονισμού, επικρατεί η λογική του συμφέροντος, προωθούνται οι απαξίες, χάνονται τα συλλογικά οράματα και καταλύεται η αντικειμενική ηθική. Φυσικό επακόλουθο, η κρίση του ανθρωπισμού,
Η ηθικο-πνευματική απογύμνωση του σημερινού ανθρώπου, η οποία συνεπάγεται και την έλλειψη ανθρωπισμού, εντείνεται και λόγω της απομάκρυνσης του από τη φύση καθώς και από την παράδοση, που μπορεί να ενισχύσει τις ηθικοπνευματικές του αρετές.
Η απουσία ανθρωπιάς και ανθρωπισμού καλλιεργείται, δεν είναι μόνο κληρονομικό απόκτημα. Σ’ αυτό συμβάλλουν οι βασικοί φορείς αγωγής και κοινωνικοποίησης. Όταν κυριαρχεί ο άκριτος φιλελευθερισμός στην οικογενειακή κοινότητα ή διευρύνεται το χάσμα των γενεών, τότε δεν θωρακίζεται ο νέος άνθρωπος με αξίες και ευαισθησίες· αντίθετα, συνθηκολογεί ή αντιδρά και αμφισβητεί άγονα. Όταν η εκπαίδευση παρέχει στείρα και τυποποιημένη γνώση, δεν διαμορφώνεται ο σκεπτόμενος νέος, αλλά ο αδιάφορος άνθρωπος χωρίς ήθος και σταθερές. Όταν τα ΜΜΕ λειτουργούν κερδοσκοπικά, προβάλλουν πρότυπα βίας μέσω ταινιών κ.λπ. ή ενισχύουν τον τυφλό κομματισμό, δημιουργείται ένα κλίμα φανατισμού και αποξένωσης, που σίγουρο είναι πως δεν διαμορφώνει ανθρωπιστές, πολίτες με σεβασμό στις απόψεις και την ίδια την ύπαρξη των άλλων. Τέλος, όταν οι ίδιοι οι πολιτικοί ηγέτες συμπεριφέρονται ανεύθυνα και προβαίνουν σε αυθαιρεσίες, συντελούν στην κρίση του ανθρωπισμού, εφόσον οι πολίτες παραδειγματίζονται αρνητικά και δεν πορεύονται, με γνώμονα το σεβασμό στο «εμείς», την κοινωνία, τον άνθρωπο.
Συνέπειες της κρίσης του ανθρωπισμού
Δείγματα και συνέπειες της κρίσης του ανθρωπισμού συναντούμε καθημερινά γύρω μας σε όλα τα πεδία.
Τα φαινόμενα της βίας, της εγκληματικότητας και του ρατσισμού καθημερινά διογκώνονται, τορπιλίζοντας την κοινωνική γαλήνη και συνοχή. Οι αρετές της συνεργασίας και της αλληλεγγύης σταδιακά εκλείπουν, ενώ οι κοινωνικές ελευθερίες, που πιστοποιούν τον ανθρωπισμό, όπως η δικαιοσύνη, η ισονομία και η αξιοκρατία, καθημερινά παραβιάζονται στις ωφελιμιστικές κοινωνίες μας.
Η δημοκρατία, το κατεξοχήν ανθρωποκεντρικό πολίτευμα, δέχεται σοβαρά πλήγματα, αφού οι πολίτες κατακρεουργούν τη νομιμότητα, είτε παίζοντας το παιχνίδι του πελατειακού συστήματος είτε αδιαφορώντας για τα κοινά οπότε γίνονται εύπλαστη μάζα, άτομα με κομματική ταυτότητα και όχι με πολιτική συνείδηση. Αλλά και οι πολιτικοί ταγοί προωθούν την ευνοιοκρατία, διαπράττοντας και οι ίδιοι οικονομικά σκάνδαλα και χρησιμοποιώντας δημαγωγικές και λαϊκιστικές μεθόδους. Τα παραπάνω καταδεικνύουν έλλειψη σεβασμού στον πολίτη και, γενικότερα, απουσία πολιτικού ήθους, άρα και ανθρωπισμού.
Ο σεβασμός στην πνευματική ελευθερία του άλλου είναι σοβαρό δείγμα ανθρωπισμού. Σήμερα, παρά την έκρηξη των γνώσεων, παρατηρούμε το φαινόμενο της παραπληροφόρησης και της προπαγάνδας μέσω των ΜΜΕ. Επιδίωξη γίνεται η σύγχυση του πολίτη μέσω της υπερπληροφόρησης. Η πνευματικότητα, ωστόσο, εξαρτάται άμεσα και από το ηθικό υπόβαθρο των ατόμων. Δείγματα της ανθρωπιστικής κρίσης αποτελούν επίσης η ιδιοτέλεια και, η υποκρισία, που χαρακτηρίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις, η ύπαρξη πρόσωπείων. που αποθαρρύνουν τη γνήσια επικοινωνία, καθώς και φαινόμενα εγωισμού, που καταδεικνύουν την ανθρώπινη αλλοτρίωση και αντικαθιστούν την ευγένεια και την ευαισθησία.
Η στείρα τεχνοκρατική και ευδαιμονιστική αντίληψη κάνουν τον άνθρωπο-εργαζόμενο να μη σέβεται τους συναδέλφους του, το ίδιο το επαγγελματικό του αντικείμενο και το κοινωνικό σύνολο γενικότερα. Η παραοικονομία και η φοροκλοπή ανθίζουν, η εργασία μετατρέπεται σε αγγαρεία και όχι σε δημιουργία και κοινωνική προσφορά, η ανευθυνότητα και η επαγγελματική ασυνειδησία είναι αξιοσημείωτες σε παρά πολλούς χώρους. Όλα αυτά. αν τα αντικρίσουμε με πιο διεισδυτικό βλέμμα, συνειδητοποιούμε ότι συνιστούν αποτελέσματα κρίσης ανθρωπισμού. Ακόμη και το οικολογικό πρόβλημα, που συνίσταται στη ρύπανση γης. αέρα, υγρού στοιχείου και στην αλόγιστη εκμετάλλευση της φύσης από τον άνθρωπο μέσω της τεχνολογίας, δηλώνει απουσία ανθρωπιστικού πνεύματος. αφού ο άνθρωπος προέρχεται από τη φύση.
Επειδή το πνεύμα του ανθρωπισμού περικλείει και το υγιές ενδιαφέρον για τα δημιουργήματα του ανθρώπου, φαινόμενα όπως η εμπορευματοποίηση της τέχνης, η διάβρωση της γλώσσας, η συρρίκνωση της παράδοσης, που συχνά συνδέεται και με τον πολιτιστικό επεκτατισμό των ανεπτυγμένων χωρών σε βάρος των αναπτυσσόμενων, δηλώνουν έλλειψη σεβασμού στο λόγιο και το λαϊκό πολιτισμό, άρα και απουσία ανθρωπισμού.
Σε διεθνιστικό επίπεδο, η πείνα στον Τρίτο κόσμο και γενικά, η κατάσταση ανέχειας και εξαθλίωσης που κυριαρχεί σ’ αυτές τις χώρες. Οι πόλεμοι που συχνά πραγματοποιούνται ή υποδαυλίζονται από τις σκοπιμότητες των ισχυρών κρατών, η οικονομική και πολιτική εκμετάλλευση ολόκληρων πληθυσμών, αποτελούν σοβαρότατες συνέπειες του μονοδιάστατου πολιτισμού μας. που έκανε τον άνθρωπο θύμα της αλαζονείας και της ίδιας του της δύναμης. Οι διαρκούς τελειοποιούμενοι εξοπλισμοί, που καθιστούν τόσο εύθραυστη την ειρήνη, η απουσία ουσιαστικής ισοτιμίας στις διακρατικές σχέσεις στα πλαίσια των διεθνών συνασπισμών, οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα φαινόμενα σοβινισμού (π.χ. νεοναζισμός) και ρατσισμού, που δυστυχώς αναβιώνουν, όλα κάνουν όλο και πιο εμφανή τον απανθρωπισμό της εποχής μας, ο οποίος επιβεβαιώνει την πνευματική κρίση σε αντίθεση με την τεράστια υλικοτεχνική άνοδο.
Γιατί ο ανθρωπισμός αποτελεί επιτακτικό αίτημα της εποχής
Οι εστίες πολέμου σε διάφορα μέρη της γης παραβιάζουν το δικαίωμα στη ζωή. Η βία, η εγκληματικότητα και άλλα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας παρατηρούνται με ιδιαίτερη έξαρση στην εποχή μας. Η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος προκαλεί κινδύνους για τη σωματική υγεία και υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής. Ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται (ατομικά, κοινωνικά, πολιτικά).
Η τεχνολογία και η επιστήμη, δίχως ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό:
– δεν υπηρετούν τις πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου
– αρκετές φορές τα επιτεύγματά τους χρησιμοποιούνται και εναντίον του
Ο χαρακτήρας της σύγχρονης εργασίας:
– η κυριαρχία της μηχανής κ΄ η εξειδίκευση διαμορφώνουν μονομερείς προσωπικότητες.
Οι ανθρώπινες σχέσεις:
– Κυριαρχεί η συμβατικότητα, η χρησιμοθηρική αντίληψη, ο «οικονομικός» προσανατολισμός, η αλλοτρίωση.
Το πνεύμα υλικού ευδαιμονισμού συντελεί στη δημιουργία μονοδιάστατων προσωπικοτήτων, χωρίς ανθρωπιστικές αξίες
Προτάσεις για υλοποίηση των ανθρωπιστικών αξιών σήμερα
- Συνειδητοποίηση της αξίας του ανθρωπισμού και της αναγκαιότητας επικράτησης των αρχών του.
- Διαφοροποίηση των αξιολογικών κριτηρίων του σύγχρονου ανθρώπου, μια νέα ιεράρχηση των αξιών στη συνείδηση του.
- Συμμετοχή σε συλλογικές δραστηριότητες, ώστε να διαμορφωθεί μία σημαντική δυναμική, ικανή να προωθήσει πιο αποτελεσματικά λύσεις σε κοινωνικά, πολιτικά και παγκόσμια ζητήματα.
- Ουσιαστικός είναι και ο ρόλος της παιδείας. Απαιτείται έμφαση στο ανθρωπιστικό περιεχόμενο των σπουδών.
- Καταλυτική οφείλει να είναι και η δράση των πνευματικών ανθρώπων. Λειτουργώντας ως υψηλά πρότυπα, να συγκροτήσουν ένα νέο όραμα ζωής.
- Τα ΜΜΕ είναι ανάγκη να αναδείξουν τα σοβαρά κοινωνικά και παγκόσμια προβλήματα, να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη.
- Αποφασιστικός πρέπει να είναι επίσης ο ρόλος των διεθνών οργανισμών, όπως ο ΟΗΕ, για την υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, η παραβίαση των οποίων καταστρατηγεί τις αξίες του ανθρωπισμού.
- Η πολιτεία, λειτουργώντας ως κράτος πρόνοιας, χρειάζεται με τις αναγκαίες πρωτοβουλίες, την ανθρωποκεντρική διάσταση των θεσμών της να προσανατολιστεί στη δημιουργία συνθηκών ζωής που θα υπηρετούν ουσιαστικά τον άνθρωπο. Κυρίως, μάλιστα, τις κοινωνικά ασθενέστερες τάξεις, τα άτομα με ειδικές ανάγκες κ.λπ.
- Τέλος, επιβάλλεται η ισομερής ανάπτυξη του σύγχρονου πολιτισμού και η ανάδειξη του ανθρωποκεντρικού προσανατολισμού του.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ
Ορισμός
Ως άτομο με αναπηρία νοείται κάθε πρόσωπο που δεν είναι ικανό να αναλάβει μόνο του όλες ή μέρος των ατομικών και κοινωνικών φυσιολογικών αναγκών, λόγω μιας εκ γενετής ή μεταγενέστερης βλάβης των φυσικών ή διανοητικών του ικανοτήτων.
Υπ’ αυτή την έννοια ως άτομα με αναπηρία μπορούν να χαρακτηριστούν –ενδεικτικά: οι τυφλοί ή όσοι αντιμετωπίζουν σοβαρές διαταραχές στην όρασή τους, οι κωφοί ή όσοι αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα βαρηκοΐας, άτομα που έχουν σημαντικές κινητικές δυσκολίες, άτομα με νοητική υστέρηση, αλλά και άτομα που πάσχουν από κάποια σοβαρή ψυχική νόσο.Στα άτομα, λοιπόν, με αναπηρίες περιλαμβάνονται εκείνα που έχουν μακροχρόνια σωματικά, διανοητικά, πνευματικά ή αισθητήρια εμπόδια, που, σε αλληλεπίδραση με διάφορα περιβαλλοντικά εμπόδια και εμπόδια συμπεριφοράς των άλλων ανθρώπων, μπορούν να παρεμποδίσουν την πλήρη και αποτελεσματική συμμετοχή τους στην κοινωνία, σε ίση βάση με τους άλλους.
Αίτια περιθωριοποίησης
Άτομο – Σύγχρονο Πλαίσιο
Ειδικά στις σύγχρονες κοινωνίες της μαζοποίησης, όπου επικρατεί η ανωνυμία και η χαλάρωση των κοινωνικών δεσμών, καλλιεργείται η απουσία σεβασμού προς το συνάνθρωπο, πόσο μάλλον στα άτομα με ειδικές ανάγκες.
Άμβλυνση κοινωνικής συνείδησης. Ηθική χρεοκοπία, θεοποίηση χρήματος, επιδίωξη προσωπικού συμφέροντος και μόνο, απώλεια ευαισθησίας προς τον πλησίον, πόσο μάλλον όταν αυτός βρίσκεται σε δυσχερή θέση.
Η κυριαρχία του τεχνοκρατικού τρόπου ζωής και η προσκόλληση στην εξειδίκευση μας έχουν μετατρέψει σε γρανάζια της μηχανής δίχως να το αντιληφθούμε, οπότε χωρίς ηθικοπνευματικά εφόδια υποδουλωνόμαστε στο συρμό και αντιμετωπίζουμε ως κατώτερα αυτά τα άτομα.
Οικογένεια – Σχολείο
Απουσία κατάλληλης ανθρωπιστικής παιδείας από την οικογένεια και το σχολείο. Συγκεκριμένα, η ίδια η οικογένεια πρώτη απ’ όλους μεταφέρει προκαταλήψεις και ταμπού στα νεότερα μέλη της και τα παγιδεύει συστηματικά σε στερεότυπα για τα άτομα αυτά.
Το σχολείο, απ` την άλλη πλευρά, επιμένει στη μετάδοση στείρων γνώσεων, μετατρέπεται σε εκκολαπτήριο αυριανών παραγωγικών μονάδων και τεχνοκρατών, χωρίς να γαλουχεί τα παιδιά με ανθρωπιστικές αξίες.
ΜΜΕ
Τα ΜΜΕ προβάλλουν αυτά τα άτομα ως πρόσωπα που χρήζουν ιδιαίτερης μεταχείρισης και δημιουργούν την εντύπωση ότι είναι ανίκανα να κάνουν οτιδήποτε αξιόλογο.
Λίγες είναι οι διαφημιστικές προσπάθειες π.χ. παραολυμπιακοί αγώνες.
Μέσα από διάφορα σίριαλ προωθείται η αντίληψη ότι τα άτομα αυτά είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού.
Κράτος
Το κράτος ενδιαφέρεται κυρίως για την οικονομική πολιτική και την καλή πορεία των οικονομικών δεικτών και όχι για την κοινωνική πολιτική και την κρατική πρόνοια.
Γιατί η περιθωριοποίηση αυτών των ατόμων δηλώνει χαμηλό πολιτισμικό επίπεδο;
Συνεπάγεται έλλειψη ανθρωπισμού και ευαισθησίας από την κοινωνία, απουσία ευγένειας, μειωμένο ήθος, έλλειψη αλληλεγγύης και κοινωνικής συνείδησης, στοιχεία που αποτελούν ακρογωνιαίους λίθους μιας πολιτισμένης κοινωνίας.
Τα άτομα με ειδικές ανάγκες μπορεί να έχουν συμπλέγματα κατωτερότητας, ανασφάλεια και άγχος, στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια κοινωνία με χαμηλό επίπεδο. Την άτομα αυτά είναι δυνατόν να εκδηλώσουν ακόμη κι επιθετικότητα. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι μια τέτοια κοινωνία που δε μεριμνά για τα άτομα με ειδικές ανάγκες δεν είναι αναξιοκρατική και επομένως μη δημοκρατική και μη πολιτισμένη.
Ο δείκτης άλλωστε της κουλτούρας ενός λαού σχετίζεται άμεσα με τη στάση των πολιτών και της πολιτείας απέναντι σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες.
Τρόποι αντιμετώπισης
Άτομο
Ευαισθησία.
Κατανόηση.
Συμπάθεια.
Κοινωνική συνείδηση.
Να αντιμετωπίζονται ως άτομα με ειδικές ικανότητες γιατί πράγματι αυτά τα άτομα έχουν αναπτύξει τις ικανότητες τους σε ένα συγκεκριμένο τομέα.
Παροχή βοήθειας μέσω εράνων.
Να μην τους καλλιεργούν οι συμπολίτες τους συμπλέγματα κατωτερότητας.
Αγάπη.
Ενδιαφέρον.
Ευκαιρίες ξεδίπλωσης της δημιουργικότητας τους, δηλαδή να εργάζονται σε ένα χώρο βοηθητικά.
Να αγοράζουμε προϊόντα που κατασκευάζονται από αυτά τα άτομα προκειμένου να τα ενισχύουμε.
Όχι κοινωνικός ρατσισμός και αποκλεισμός.
Κοινωνική συναναστροφή και διάλογο με αυτά τα άτομα.
Η οικογένεια τους να τους αφήνει περιθώρια αυτονομίας και πρωτοβουλίας.
Πολιτεία – Κράτος
Ράμπες στα πεζοδρόμια και στα μέσα μεταφοράς.
Ειδικοί σηματοδότες με ηχητικά σήματα.
Ειδική λωρίδα κυκλοφορίας στους δρόμους.
Πιο πολλά χωριά SOS για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες.
Περισσότερα ειδικά σχολεία.
Περισσότερες αθλητικές εκδηλώσεις για τα άτομα αυτά (Special Olympics).
Επαρκής ενημέρωση μέσω του σχολείου.
Εκστρατεία από τα ΜΜΕ για ενημέρωση της κοινής γνώμης.
Οικονομική ενίσχυση με επιδόματα, αφού χρειάζονται ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί για την παρακολούθηση των ίδιων των ατόμων αλλά και την καθοδήγηση των οικογενειών τους.
Η πολιτεία να δίνει έμφαση στην κοινωνική πολιτική και όχι μόνο στην κοινωνική ευμάρεια.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.