ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ
Γενικό σχόλιο
Αν και στις σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες η θανατική ποινή θεωρείται από πολλούς παρωχημένος τρόπος απονομής δικαιοσύνης, η διόγκωση της εγκληματικότητας στην εποχή μας επαναφέρει στο προσκήνιο προβληματισμούς και συζητήσεις, σχετικές με την ανάγκη επιβολής ή την κατάργησή της.
Επιχειρηματολογία
α. υπέρ της επιβολής της θανατικής ποινής
Επιτυγχάνει τον παραδειγματισμό και αποτρέπει αποτελεσματικά τη διάπραξη ειδεχθών εγκλημάτων (γενική πρόληψη).
Ιδιαίτερα για τους επαγγελματίες εγκληματίες η απειλή της θανατικής ποινής έχει αναμφίβολα ανασταλτικό αποτέλεσμα.
Αποκαθιστά το κοινό περί δικαίου αίσθημα.
Αποτελεί πράξη δικαίωσης, κυρίως για τους συγγενείς του θύματος.
Αναβαθμίζει το κύρος της πολιτείας, αφού προστατεύει με δραστικά μέτρα τους πολίτες. Διαμορφώνει αίσθημα ασφάλειας, αφού υπερασπίζεται με τον πιο δυναμικό τρόπο το δικαίωμα της ζωής.
Συνιστά, μερικές φορές, τη μόνη επιλογή, αφού υπάρχουν εγκληματίες που η φύση του χαρακτήρα τους δεν επιδέχεται σωφρονισμό.
Το ανεπανόρθωτο της θανατικής ποινής είναι παραπλανητικό επιχείρημα. Κάθε ποινή, όταν εκτελείται, δεν είναι επανορθώσιμη (εκτός από τη χρηματική).
β. υπέρ της κατάργησης της θανατικής ποινής
Η επιβολή της θανατικής ποινής δεν αποτελεί πράξη σωφρονισμού αλλά εκδίκησης.
Σε περίπτωση δικαστικής πλάνης η ποινή δεν είναι επανορθώσιμη.
Η εκτέλεση της θανατικής ποινής αποκτηνώνει αυτούς που εμπλέκονται στη διαδικασία της, εξοικειώνει με την ιδέα της απώλειας της ανθρώπινης ζωής και σχετικοποιεί την ηθική αξία της.
Η επιβολή της θανατικής ποινής, ενώ δεν αποτελεί λύση, προκαλεί την εσφαλμένη εντύπωση ότι λαμβάνονται σθεναρά μέτρα κατά του εγκλήματος. Έτσι, αποσπά την προσοχή από τα πιο σύνθετα μέτρα που είναι πράγματι αναγκαία.
Η θεσμοθέτηση της θανατικής ποινής από την πολιτεία αποτελεί προσβολή του πολιτισμού, των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της δημοκρατικής υφής της κοινωνίας.
Στηρίζει την αυθεντία της κρατικής εξουσίας. Τα δικτατορικά, μάλιστα, καθεστώτα, προφασιζόμενα τη δημόσια ασφάλεια, την αξιοποιούν για την εξόντωση των πολιτικών τους αντιπάλων.
Η αποτελεσματικότητά της δεν έχει αποδειχθεί. Τα ειδεχθή εγκλήματα διαπράττονται συνήθως:
σε καταστάσεις έντονης συναισθηματικής διέγερσης
από ψυχασθενείς
από επαγγελματίες δολοφόνους
Όπως γίνεται αντιληπτό, στις περιπτώσεις αυτές η θανατική ποινή δε λειτουργεί αποτρεπτικά.
Τι θα μπορούσαμε να γράψουμε αν ζητηθεί η προσωπική μας θέση
Η νηφάλια προσέγγιση του θέματος οδηγεί στην ευρύτερα εδραιωμένη, σήμερα, αντίληψη ότι η θανατική ποινή πρέπει να καταργηθεί. Εκτός των επιχειρημάτων (ηθικών, πολιτικών, κοινωνικών, δικαστικών) που προαναφέρθηκαν, πρέπει, επιπλέον να τονιστεί ότι:
Η επιβολή της θανατικής ποινής δεν υλοποιεί πνεύμα ισονομίας. Επιβάλλεται, συνήθως, σε εγκληματίες από:
ασθενέστερα κοινωνικο-οικονομικά στρώματα
περιθωριακές ομάδες
μετανάστες ή μειονότητες
Σπάνια έχει επιβληθεί σε άτομα θεωρούμενα κοινωνικά επιφανή.
Το ζητούμενο είναι η αναμόρφωση του σωφρονιστικού συστήματος, ο εκσυγχρονισμός και η εξυγίανση των φορέων του.
Η πολιτεία οφείλει να δώσει έμφαση στη διαμόρφωση κοινωνικών συνθηκών που θα προλαμβάνουν την εκδήλωση εγκληματικής συμπεριφοράς.
Για τα στυγερά, ιδιαζόντως ειδεχθή εγκλήματα, η ισόβια κάθειρξη, στην πλήρη υλοποίησή της, επαρκεί. Η επιβολή της θανατικής ποινής σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης εμπορίας ναρκωτικών, παιδεραστίας, παιδοκτονίας μπορεί να αποτελέσει, κατά την άποψη ορισμένων, αντικείμενο εύλογου προβληματισμού.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΙΣΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΙΛΩΝ
βλέπε "ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΚΙΝΗΜΑ"
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΣΜΟΣ
Αιτίες του καταναλωτισμού
Η δομή της οικονομίας: στα πλαίσια της ελεύθερης οικονομίας οι ιδιωτικές επιχειρήσεις επιδιώκουν τη μεγιστοποίηση του κέρδους με την υπερπαραγωγή και έντονη προβολή των προϊόντων τους.
Η ανάπτυξη της τεχνολογίας (αυτοματοποίηση παραγωγής):
ποικιλία και ελκυστικότητα προϊόντων μαζική παραγωγή
χαμηλό κόστος: προσιτά στο ευρύτερο κοινό.
Η άνοδος του βιοτικού επιπέδου δίνει τη δυνατότητα ικανοποίησης πρωταρχικών αναγκών αλλά και για περισσότερες αγορές (επιθυμία για ικανοποίηση δευτερευουσών αναγκών).
Η χρεωκοπία των πνευματικών, κοινωνικών και ηθικών αξιών αποπροσανατόλισε το άτομο και το έστρεψε στον υλικό ευδαιμονισμό και σε μια νέα ιεράρχηση αξιών (πλούτος, κοινωνική ανάδειξη, «είμαι ό,τι έχω και ό,τι επιδεικνύω και ό,τι καταναλώνω»).
Ο νεοπλουτισμός, η τάση αυτοπροβολής έκαναν, γι’ αρκετούς, την επιδεικτική κατανάλωση τρόπο ζωής.
Τα οξυμμένα προβλήματα, το άγχος, η ανία, οδηγούν συχνά το άτομο στην υπερκατανάλωση για εκτόνωση, φυγή.
Η υπερκατανάλωση, εξάλλου, προωθείται ως νοοτροπία για αποπροσανατολισμό του λαού από υψηλές επιδιώξεις και διαιώνιση του κατεστημένου.
Η διαφήμιση με επιστημονικά επεξεργασμένες τεχνικές ψυχολογικού επηρεασμού προκαλεί τεχνητές, πλασματικές ανάγκες.
Θετικές επιδράσεις της καταvαλωτικής κοινωvίας
Ο ανταγωνισμός των βιομηχανιών και λοιπών παραγωγικών φορέων συμβάλλει στην ποιοτική βελτίωση των αγαθών.
Δυνατότητες επιλογής μεταξύ πολλών ομοειδών προϊόντων.
Βελτίωση των υλικών όρων ζωής, άνοδος βιοτικού επιπέδου.
Ο άνθρωπος, ζώντας σ’ έναν παραγωγικό και καταναλωτικό οργασμό, δραστηριοποιείται, γίνεται δημιουργικότερος και βελτιώνει την επαγγελματική του κατάρτιση.
Αρvητικές επιδράσεις της καταναλωτικής κοινωvίας
Για το άτομο
Στον ψυχισμό του:
άγχος για την απόκτηση όλο και περισσότερων υλικών αγαθών
συμπλέγματα κατωτερότητας σε άτομα που αδυνατούν να εξασφαλίσουν ισάριθμα με τους άλλους αγαθά
ο καταναλωτής χωρίς μέτρο, είναι δέσμιος των ανικανοποίητων, συνήθως πλασματικών, αναγκών του
Στην πνευματική του υπόσταση:
Η ταύτιση του «έχειν» με το «είναι» οδηγεί στην αδιαφορία για την πνευματική του καλλιέργεια.
Στην εργασιακή-επαγγελματική του απασχόληση:
Η εργασία αντιμετωπίζεται, συνήθως, χρησιμοθηρικά, ως πηγή κέρδους.
Στον κοινωνικό τομέα:
ο άνθρωπος υπερεργάζεται, με αποτέλεσμα την έλλειψη ελεύθερου χρόνου αλλά και διάθεσης για ουσιαστική επικοινωνία με τους άλλους
αναπτύσσεται ανταγωνιστική-ατομικιστική διάθεση. Συχνά χρησιμοποιεί ο ένας τον άλλο ως μέσο.
την ιδεολογία και την πολιτική συνείδηση:
απομάκρυνση από ιδεολογικές αναζητήσεις, υψηλές αξίες αδιαφορία για τα πολιτικά ζητήματα
Για την κοινωνία
Η τάση για υπερκατανάλωση οδηγεί στη μείωση των φυσικών πόρων.
Προκαλούνται οικολογικά προβλήματα (μόλυνση, ρύπανση, αύξηση απορριμμάτων).
Τόσο η ανικανοποίητη επιθυμία απόκτησης καταναλωτικών αγαθών όσο και ο κορεσμός οδηγούν στην εκδήλωση φαινομένων κοινωνικής παθογένειας (βία, έγκλημα, ναρκωτικά κ.α.).
Δυσχεραίνεται η κοινωνική πρόοδος, αφού η επιδίωξη του υλικού ευδαιμονισμού αναστέλλει τη διάθεση για συνεργασία, προώθηση του κοινωνικού συμφέροντος.
Κοινωνίες χωρίς πολιτικά ιδεώδη γίνονται ευάλωτες στις προσπάθειες χειραγώγησής τους.
Προτάσεις περιστολής του καταναλωτισμού
Ο ρόλος του ατόμου
Συνειδητοποίηση από το ίδιο το άτομο ότι η ποιότητα ζωής και η πραγματική του ευτυχία δεν ταυτίζεται με την απόκτηση πληθώρας υλικών αγαθών.
Επαναπροσδιορισμός αξιών και νέα ιεράρχηση των αναγκών καθώς και ανάπτυξη ευρύτερων ενδιαφερόντων (κοινωνικών, πολιτικών, πολιτιστικών κ.α.).
Τι μπορεί να κάνει η οικογένεια:
καλλιέργεια πνεύματος ολιγάρκειας, εγκράτειας και αυτάρκειας
ανάπτυξη της αίσθησης του μέτρου και του εφικτού στις επιθυμίες
Παιδεία: Διαμόρφωση ελεύθερων, πολυδιάστατων προσωπικοτήτων με:
ευρύτητα σκέψης και αυτόνομη βούληση
εσωτερικές αντιστάσεις
ορθή διαβάθμιση των προτεραιοτήτων τους.
Πνευματικοί άνθρωποι:
Συμβολή στη διαμόρφωση μιας νέας βιοθεωρίας και κοσμοαντίληψης που θα διασφαλίζει την εσωτερική ισορροπία του ανθρώπου και θα στοχεύει στη δημιουργία μιας κοινωνίας με ανθρωπιστικά ιδεώδη και ανάλογους προσανατολισμούς.
MME:
Πολιτεία:
Επιβολή δεοντολογικών αρχών στην αθέμιτη και παραπλανητική διαφήμιση, ώστε να μη λειτουργεί ως παράγοντας παραπληροφόρησης και μαζοποίησης.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΗ – ΓΕΝΕΤΙΚΗ
Ορισμός
Κλωνοποίηση είναι η δημιουργία και η επιτυχής ανάπτυξη κλώνου, πανομοιότυπου δηλαδή οργανισμού με αυτόν από τον οποίο γίνεται η λήψη του σωματικού κυττάρου.
Είδη: α. αναπαραγωγική β. θεραπευτική
Επιxειρήματα υπέρ της εφαρμογής της κλωνοποίησης
ευεργετικές εφαρμογές:
στον τομέα της κτηνοτροφίας και της φυτικής παραγωγής
Δημιουργία ανθεκτικών και αποδοτικών κλώνων, για βελτίωση της παραγωγικότητας (καλύτερη ποιότητα κρέατος, μεγαλύτερη ποσότητα γάλακτος, λαχανικά με ουσίες για την καταπολέμηση του καρκίνου, φυτά πιο ανθεκτικά στην ξηρασία καθώς και διατήρηση των εξαφανιζόμενων ζώων)
Καταπολέμηση του υποσιτισμού
στον τομέα της βιοϊατρικής
Παραγωγή θεραπευτικών ουσιών για τον άνθρωπο από κλωνοποιημένα πειραματόζωα
Προστασία της υγείας με την πρόληψη διεγνωσμένων κληρονομικών ασθενειών
Βελτίωση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων με τη μεταμόσχευση οργάνων από τα διαγονιδιακά θηλαστικά
Η προσέγγιση της βιολογικής διάστασης θα συντελέσει στην προσπάθεια του ανθρώπου για αυτογνωσία.
Επιχειρήματα εναντίον της εφαρμογής της
Η πιθανότητα εμφάνισης προβλημάτων στην υγεία, γιατί οι κλώνοι παράγονται από ενήλικο κύτταρο με γηρασμένο γενετικό υλικό.
Η ίδια η τεχνική της κλωνοποίησης εγκυμονεί κινδύνους, γιατί απαιτεί λεπτούς χειρισμούς και αυξάνει αφενός την πιθανότητα εμφάνισης βλαβών στο DNA και αφετέρου καθιστά τον κλώνο ευπαθή σε διάφορες ασθένειες.
Πολλοί επιστήμονες θεωρούν την κλωνοποίηση παράνομη και ανήθικη χωρίς καμιά πρακτική χρησιμότητα. Ισχυρίζονται ότι η κλωνοποίηση, ακόμη κι αν επιτευχθεί, δε θα εξασφαλίσει την παραγωγή κλώνων πανομοιότυπων με το δότη. Ο άνθρωπος δεν αποτελεί μόνο την εικόνα των γονιδίων, αλλά είναι μια σύνθετη οντότητα που διαμορφώνεται και με τις επιρροές που δέχεται από το περιβάλλον.
Μια πιθανή μαζική παραγωγή πανομοιότυπων γενετικά αντιγράφων (κλώνων) θα προκαλέσει την κατάρρευση πολλών παραδοσιακών αξιών που οδήγησαν την ανθρωπότητα στο σύγχρονο πολιτισμό.
Η προσέγγιση της βιολογικής αυτογνωσίας μέσα από τις ερευνητικές προσπάθειες που σχετίζονται με την κλωνοποίηση, συνιστά επέμβαση στα μυστικά της ζωής.
Ενδέχεται, με το πρόσχημα της ευγονικής, της γενετικής δηλαδή βελτίωσης, να επιδιωχθεί η μαζική αναπαραγωγή πειθήνιων και υπάκουων ατόμων, απόλυτα προσαρμοσμένων στις επιταγές του συστήματος.
Η κατανάλωση πιθανά επιβλαβών τροποποιημένων τροφών, διαταράσσει το οικοσύστημα από την εισαγωγή τροποποιημένων οργανισμών.
Ένας κακός χειρισμός μπορεί να οδηγήσει σε βιολογικό λάθος, με συνέπεια την πιθανότητα τερατογέννησης, ενώ νέες ασθένειες μπορεί να μολύνουν ολόκληρους πληθυσμούς.
Πρόκληση προβλημάτων ηθικής φύσης:
Χρησιμοποίηση του ανθρώπου από τον άνθρωπο
Απώλεια της μοναδικότητας και της ελευθερίας του ανθρώπου με τη σκόπιμη δημιουργία ανθρώπων με υψηλό ή χαμηλό δείκτη νοημοσύνης (τάξη αρχόντων και τάξη υπηρετών)
Δημιουργία ανθρώπινων κλώνων, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν τα όργανά τους για μεταμοσχεύσεις
Αναβίωση ενός απάνθρωπου ρατσισμού που θα επιβάλει ένας «ισχυρός» κλώνος.
Προϋποθέσεις αποφυγής αρνητικών συνεπειών από την κλωνοποίηση
Διαμόρφωση ενός νομοθετικού πλαισίου Μοριακής Βιολογίας (ή σύγχρονης βιοηθικής) που θα συμπληρώνεται κάθε φορά με την εμφάνιση και άλλων γενετικών νεοτερισμών.
Ενημέρωση της κοινής γνώμης, ώστε να γνωρίζει το νόημα των τεκταινόμενων νεοτερισμών, για να παίρνει θέση, όταν καθίσταται αναγκαίο.
Απαιτείται από μέρους της πολιτείας η θεσμοθέτηση κανόνων, αρχών και νόμων όχι τόσο για την πειραματική συμπεριφορά αλλά για τη χρησιμοποίηση των εργαστηριακών επιτευγμάτων.
Οι επιστήμονες οφείλουν:
να έχουν συνείδηση της κοινωνικής διάστασης του έργου τους
να μη διακατέχονται από την τεχνοκρατική αντίληψη «επιστήμη για την επιστήμη»
να μη γίνονται θύματα μιας υπερφίαλης φιλοδοξίας, ιδιοτέλειας και αλαζονείας
να λειτουργούν με υψηλό αίσθημα κοινωνικής, επιστημονικής και ηθικής ευθύνης. να συνειδητοποιούν ότι ασκούν λειτούργημα κι όχι επικερδές επάγγελμα
να μην υποκύπτουν στις σκοπιμότητες ισχυρών οικονομικών παραγόντων ή οποιωνδήποτε εξουσιών
να προβλέπουν κάθε πιθανό κίνδυνο από την χρήση της δύναμης αυτής χωρίς μέτρο
να αναδεικνύονται σε πνευματικούς και κοινωνικούς ηγέτες (συμμετοχή σε αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, ελευθερία, ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία).
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΟΜΦΟΡΜΙΣΜΟΣ
Ορισμοί
«Κοινωνικοποίηση (socialization): Οι κοινωνιολόγοι χρησιμοποιούν τον όρο αυτόν, για να περιγράψουν τη διαδικασία με την οποία οι άνθρωποι μαθαίνουν να συμμορφώνονται στους κοινωνικούς κανόνες· μια διαδικασία που καθιστά εφικτή την ύπαρξη μιας κοινωνίας με προοπτική και τη μετάδοση της κουλτούρας της από γενιά σε γενιά. Η διαδικασία αυτή έχει διατυπωθεί με δύο τρόπους:
Κοινωνικοποίηση μπορεί να θεωρηθεί η εσωτερίκευση των κοινωνικών κανόνων οι κοινωνικοί κανόνες εσωτερικεύονται με την έννοια ότι περισσότερο αυτοεπιβάλλονται από το ίδιο το άτομο παρά με εξωτερική ρύθμιση και με τον τρόπο αυτό γίνονται μέρος της προσωπικότητας του ατόμου. Το άτομο, κατά συνέπεια, αισθάνεται την ανάγκη να συμμορφωθεί.
Μπορεί από την άλλη η κοινωνικοποίηση να θεωρηθεί ουσιώδες στοιχείο της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, αν υποθέσουμε ότι οι άνθρωποι επιθυμούν να βελτιώσουν την αυτο-εικόνα τους, πετυχαίνοντας την αποδοχή και το κύρος στα μάτια των άλλων. Στην περίπτωση αυτή, τα άτομα κοινωνικοποιούνται καθώς κάνουν τις πράξεις τους να συμφωνούν με τις προσδοκίες των άλλων.
Οι δύο αυτές διαφορετικές εννοιολογικές συλλήψεις της κοινωνικοποίησης μπορούν να συνδυαστούν.
Η κοινωνικοποίηση μπορεί να διαχωριστεί σε τρία στάδια:
Το πρώτο στάδιο περιλαμβάνει την κοινωνικοποίηση του μικρού παιδιού μέσα στην οικογένεια στο δεύτερο στάδιο περιλαμβάνεται το σχολείο, το τρίτο στάδιο είναι η κοινωνικοποίηση στην ενηλικίωση, όταν τα άτομα αναλαμβάνουν ρόλους για τους οποίους δεν προετοιμάστηκαν πλήρως κατά την πρωτογενή και δευτερογενή κοινωνικοποίησή τους (Λεξικό Κοινωνιολογίας Abercrombie Ηίll-Turner)
Παράγοντες / φορείς κοινωνικοποίησης
Θεσμοθετημένοι: Οικογένεια, εκπαίδευση (παιδεία-αγωγή), θρησκεία, πολιτεία (με τους επιμέρους θεσμούς της όπως η δικαιοσύνη, υπουργεία, υπηρεσίες κ.λπ.)
Μη θεσμοθετημένοι: Κοινωνικές συναναστροφές (ομάδες συνομηλίκων, γειτονιά, σύλλογοι ή μη οργανωμένες ομάδες ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα κ.λπ.), εργασιακός χώρος, ΜΜΕ-Διαδίκτυο-Κοινωνικά Δίκτυα, κινηματογράφος, τέχνες, πνευματικοί άνθρωποι-διανοούμενοι, μη οργανωμένος αθλητισμός-χόμπι κ.λπ.
Η σημασία της κοινωνικοποίησης
Με την ομαλή κοινωνικοποίηση, που σέβεται την ιδιαιτερότητα και την αυτονομία του, το άτομο:
εντάσσεται στην κοινωνική ζωή, επειδή καλλιεργεί τις κοινωνικές του αρετές (συνεργασία, συλλογικότητα κ.ά.) και αναπτύσσει υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις
διαμορφώνει υγιή πολιτική συνείδηση, αφού κατανοεί το περιεχόμενο της πολιτικής και ως ενεργός πολίτης αναπτύσσει συμμετοχική διάθεση
ηθικοποιεί τη συμπεριφορά του, γιατί υιοθετεί ηθικά αποδεκτές αρχές και αποδέχεται τους κοινούς συμβιωτικούς κανόνες
ισορροπεί ψυχοσυναισθηματικά, επειδή καλύπτει τις συναισθηματικές του ανάγκες και απαλλάσσεται από την ψυχοφθόρα μοναξιά, την αίσθηση της απομόνωσης και της περιθωριοποίησης.
Γενικά, η κοινωνικοποίηση συμβάλλει στη διαμόρφωση μίας ολοκληρωμένης και πολυδιάστατης προσωπικότητας με κοινωνικές, ηθικές, πολιτικές αξίες και αρετές.
Παρατήρηση
Η διαδικασία της κοινωνικοποίησης πρέπει να εντάσσει το άτομο ομαλά στην κοινωνική ζωή με σεβασμό στην ιδιαιτερότητα και την αυτονομία του. Να μη λειτουργεί ως ισοπεδωτικός μηχανισμός που οδηγεί στον κοινωνικό κομφορμισμό και τη μαζοποίηση.
Τρόποι αντίστασης στον κοινωνικό κομφορμισμό
Με την πνευματική καλλιέργεια τα άτομα:
απαλλάσσονται από την ακρισία και το δογματισμό
αντιμετωπίζουν κριτικά τα κοινωνικά και πολιτικά φαινόμενα· αναλύουν σφαιρικά και πολυπρισματικά τις καταστάσεις
δεν υιοθετούν άκριτα τις προβαλλόμενες αξίες και τα αρνητικά πρότυπα
αποφεύγουν ομοιομορφοποίηση των επιλογών και της ευρύτερης συμπεριφοράς τους
Με την ανάπτυξη υγιούς πολιτικής συνείδησης τα άτομα:
δεν οπαδοποιούνται ούτε γίνονται παθητικοί δέκτες της κατεστημένης ιδεολογίας
αποφεύγουν τη χειραγώγηση και τον ετεροκαθορισμό
είναι δύσκολο να καταστούν θύματα προπαγάνδας και αποπροσανατολισμού
αντιστέκονται στη μαζοποίηση.
Με τη συμμετοχή στα κοινά:
αντιδρούν σε κατεστημένες αντιλήψεις και προωθούν τις επιθυμητές για τους ίδιους αλλαγές
αναπτύσσουν πολυσχιδή (πολύπλευρη) προσωπικότητα μέσω της ετερογνωσίας.
Με τη διαμόρφωση πνεύματος κριτικής αμφισβήτησης:
αντιστέκονται στην αλλοτρίωση και το συμβιβασμό
αποφεύγουν την άκριτη ενσωμάτωση και προσαρμογή στο κοινωνικό και πολιτικό status (ισχύουσα κατάσταση, καθεστώς).
Νέοι και Κοινωνικός Κομφορμισμός
Οι νέοι αποτελούν οργανικό μέλος του κοινωνικού σώματος και επομένως επηρεάζονται από αυτό.
Με την οικογενειακή ανατροφή και τη διαπαιδαγώγησή τους από το σχολείο, με τη μίμηση των προτύπων και του τρόπου ζωής που προβάλλονται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, με την ένταξή τους σε μικρότερες κοινωνικές ομάδες ή συλλόγους, με τη συμμόρφωσή τους στους κανόνες που ισχύουν αποκτούν τις συνήθειες, τις αξίες, τις ιδέες και τη συμπεριφορά που υπαγορεύει ή έμμεσα επιβάλλει η κοινωνία στην οποία ανήκουν.
Οι νέοι δεν αποτελούν εξαίρεση στο φαινόμενο του «κοινωνικού κομφορμισμού». Εντούτοις, οι νέοι διακρίνονται και από μια τάση αντικομφορμισμού, περισσότερο πάντως απ’ ό,τι οι ηλικιωμένοι.
Τα χαρακτηριστικά νεανικά γνωρίσματα (φαντασία, αυθορμητισμός, ρομαντισμός, ενθουσιασμός, παρορμητισμός, σφρίγος) τους κάνουν να αψηφούν πολλές φορές αντιλήψεις που επικρατούν και καθιερωμένες αξίες, να πρωτοτυπούν και να καινοτομούν.
Εξάλλου, μεγαλώνουν σε κοινωνία φιλελεύθερη και δημοκρατική, ανοιχτή σε νέα ιδεολογικά, κοινωνικά και αισθητικά ρεύματα. Αυτές ακριβώς οι κοινωνικές συνθήκες ευνοούν την αμφισβήτηση και προκαλούν τη ρήξη με συντηρητικές παραδοσιακές νοοτροπίες και με όσους τις πρεσβεύουν.
Αν σε αυτά προσθέσουμε τη δεκτικότητά τους στις νέες γνώσεις και εμπειρίες που προσφέρει ο σύγχρονος κόσμος της επιστήμης, της πληροφορίας και της παγκοσμιοποίησης, καταλαβαίνουμε γιατί οι νέοι στην πλειονότητά τους είναι επιρρεπείς προς τον αντικομφορμισμό.
Αντίθετα, οι ηλικιωμένοι είναι, κατά κανόνα, συντηρητικοί και εμμένουν στα ισχύοντα κοινωνικά πρότυπα. Ανατράφηκαν και έζησαν με αυτά. Είναι δοκιμασμένα και αποδεκτά από τη μεγάλη πλειονότητα των μελών της κοινωνίας. Αυτό τους προσφέρει μια αίσθηση σιγουριάς και ασφάλειας. Οι ηλικιωμένοι δύσκολα μπορούν να αντιληφθούν τη δυναμική των εξελίξεων και να προσαρμοστούν σε αυτές. Γι’ αυτό μένουν προσκολλημένοι σε παραδοσιακές (και βολικές για αυτούς) αρχές, αξίες και συνήθειες.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΣΜΟΣ
Αιτίες του καταναλωτισμού
Η δομή της οικονομίας: στα πλαίσια της ελεύθερης οικονομίας οι ιδιωτικές επιχειρήσεις επιδιώκουν τη μεγιστοποίηση του κέρδους με την υπερπαραγωγή και έντονη προβολή των προϊόντων τους.
Η ανάπτυξη της τεχνολογίας (αυτοματοποίηση παραγωγής):
ποικιλία και ελκυστικότητα προϊόντων μαζική παραγωγή
χαμηλό κόστος: προσιτά στο ευρύτερο κοινό.
Η άνοδος του βιοτικού επιπέδου δίνει τη δυνατότητα ικανοποίησης πρωταρχικών αναγκών αλλά και για περισσότερες αγορές (επιθυμία για ικανοποίηση δευτερευουσών αναγκών).
Η χρεωκοπία των πνευματικών, κοινωνικών και ηθικών αξιών αποπροσανατόλισε το άτομο και το έστρεψε στον υλικό ευδαιμονισμό και σε μια νέα ιεράρχηση αξιών (πλούτος, κοινωνική ανάδειξη, «είμαι ό,τι έχω και ό,τι επιδεικνύω και ό,τι καταναλώνω»).
Ο νεοπλουτισμός, η τάση αυτοπροβολής έκαναν, γι’ αρκετούς, την επιδεικτική κατανάλωση τρόπο ζωής.
Τα οξυμμένα προβλήματα, το άγχος, η ανία, οδηγούν συχνά το άτομο στην υπερκατανάλωση για εκτόνωση, φυγή.
Η υπερκατανάλωση, εξάλλου, προωθείται ως νοοτροπία για αποπροσανατολισμό του λαού από υψηλές επιδιώξεις και διαιώνιση του κατεστημένου.
Η διαφήμιση με επιστημονικά επεξεργασμένες τεχνικές ψυχολογικού επηρεασμού προκαλεί τεχνητές, πλασματικές ανάγκες.
Θετικές επιδράσεις της καταvαλωτικής κοινωvίας
Ο ανταγωνισμός των βιομηχανιών και λοιπών παραγωγικών φορέων συμβάλλει στην ποιοτική βελτίωση των αγαθών.
Δυνατότητες επιλογής μεταξύ πολλών ομοειδών προϊόντων.
Βελτίωση των υλικών όρων ζωής, άνοδος βιοτικού επιπέδου.
Ο άνθρωπος, ζώντας σ’ έναν παραγωγικό και καταναλωτικό οργασμό, δραστηριοποιείται, γίνεται δημιουργικότερος και βελτιώνει την επαγγελματική του κατάρτιση.
Αρvητικές επιδράσεις της καταναλωτικής κοινωvίας
Για το άτομο
Στον ψυχισμό του:
άγχος για την απόκτηση όλο και περισσότερων υλικών αγαθών
συμπλέγματα κατωτερότητας σε άτομα που αδυνατούν να εξασφαλίσουν ισάριθμα με τους άλλους αγαθά
ο καταναλωτής χωρίς μέτρο, είναι δέσμιος των ανικανοποίητων, συνήθως πλασματικών, αναγκών του
Στην πνευματική του υπόσταση:
Η ταύτιση του «έχειν» με το «είναι» οδηγεί στην αδιαφορία για την πνευματική του καλλιέργεια.
Στην εργασιακή-επαγγελματική του απασχόληση:
Η εργασία αντιμετωπίζεται, συνήθως, χρησιμοθηρικά, ως πηγή κέρδους.
Στον κοινωνικό τομέα:
ο άνθρωπος υπερεργάζεται, με αποτέλεσμα την έλλειψη ελεύθερου χρόνου αλλά και διάθεσης για ουσιαστική επικοινωνία με τους άλλους
αναπτύσσεται ανταγωνιστική-ατομικιστική διάθεση. Συχνά χρησιμοποιεί ο ένας τον άλλο ως μέσο.
την ιδεολογία και την πολιτική συνείδηση:
απομάκρυνση από ιδεολογικές αναζητήσεις, υψηλές αξίες αδιαφορία για τα πολιτικά ζητήματα
Για την κοινωνία
Η τάση για υπερκατανάλωση οδηγεί στη μείωση των φυσικών πόρων.
Προκαλούνται οικολογικά προβλήματα (μόλυνση, ρύπανση, αύξηση απορριμμάτων).
Τόσο η ανικανοποίητη επιθυμία απόκτησης καταναλωτικών αγαθών όσο και ο κορεσμός οδηγούν στην εκδήλωση φαινομένων κοινωνικής παθογένειας (βία, έγκλημα, ναρκωτικά κ.α.).
Δυσχεραίνεται η κοινωνική πρόοδος, αφού η επιδίωξη του υλικού ευδαιμονισμού αναστέλλει τη διάθεση για συνεργασία, προώθηση του κοινωνικού συμφέροντος.
Κοινωνίες χωρίς πολιτικά ιδεώδη γίνονται ευάλωτες στις προσπάθειες χειραγώγησής τους.
Προτάσεις περιστολής του καταναλωτισμού
Ο ρόλος του ατόμου
Συνειδητοποίηση από το ίδιο το άτομο ότι η ποιότητα ζωής και η πραγματική του ευτυχία δεν ταυτίζεται με την απόκτηση πληθώρας υλικών αγαθών.
Επαναπροσδιορισμός αξιών και νέα ιεράρχηση των αναγκών καθώς και ανάπτυξη ευρύτερων ενδιαφερόντων (κοινωνικών, πολιτικών, πολιτιστικών κ.α.).
Τι μπορεί να κάνει η οικογένεια:
καλλιέργεια πνεύματος ολιγάρκειας, εγκράτειας και αυτάρκειας
ανάπτυξη της αίσθησης του μέτρου και του εφικτού στις επιθυμίες
Παιδεία: Διαμόρφωση ελεύθερων, πολυδιάστατων προσωπικοτήτων με:
ευρύτητα σκέψης και αυτόνομη βούληση
εσωτερικές αντιστάσεις
ορθή διαβάθμιση των προτεραιοτήτων τους.
Πνευματικοί άνθρωποι:
Συμβολή στη διαμόρφωση μιας νέας βιοθεωρίας και κοσμοαντίληψης που θα διασφαλίζει την εσωτερική ισορροπία του ανθρώπου και θα στοχεύει στη δημιουργία μιας κοινωνίας με ανθρωπιστικά ιδεώδη και ανάλογους προσανατολισμούς.
MME:
Πολιτεία:
Επιβολή δεοντολογικών αρχών στην αθέμιτη και παραπλανητική διαφήμιση, ώστε να μη λειτουργεί ως παράγοντας παραπληροφόρησης και μαζοποίησης.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΗ – ΓΕΝΕΤΙΚΗ
Ορισμός
Κλωνοποίηση είναι η δημιουργία και η επιτυχής ανάπτυξη κλώνου, πανομοιότυπου δηλαδή οργανισμού με αυτόν από τον οποίο γίνεται η λήψη του σωματικού κυττάρου.
Είδη: α. αναπαραγωγική β. θεραπευτική
Επιxειρήματα υπέρ της εφαρμογής της κλωνοποίησης
ευεργετικές εφαρμογές:
στον τομέα της κτηνοτροφίας και της φυτικής παραγωγής
Δημιουργία ανθεκτικών και αποδοτικών κλώνων, για βελτίωση της παραγωγικότητας (καλύτερη ποιότητα κρέατος, μεγαλύτερη ποσότητα γάλακτος, λαχανικά με ουσίες για την καταπολέμηση του καρκίνου, φυτά πιο ανθεκτικά στην ξηρασία καθώς και διατήρηση των εξαφανιζόμενων ζώων)
Καταπολέμηση του υποσιτισμού
στον τομέα της βιοϊατρικής
Παραγωγή θεραπευτικών ουσιών για τον άνθρωπο από κλωνοποιημένα πειραματόζωα
Προστασία της υγείας με την πρόληψη διεγνωσμένων κληρονομικών ασθενειών
Βελτίωση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων με τη μεταμόσχευση οργάνων από τα διαγονιδιακά θηλαστικά
Η προσέγγιση της βιολογικής διάστασης θα συντελέσει στην προσπάθεια του ανθρώπου για αυτογνωσία.
Επιχειρήματα εναντίον της εφαρμογής της
Η πιθανότητα εμφάνισης προβλημάτων στην υγεία, γιατί οι κλώνοι παράγονται από ενήλικο κύτταρο με γηρασμένο γενετικό υλικό.
Η ίδια η τεχνική της κλωνοποίησης εγκυμονεί κινδύνους, γιατί απαιτεί λεπτούς χειρισμούς και αυξάνει αφενός την πιθανότητα εμφάνισης βλαβών στο DNA και αφετέρου καθιστά τον κλώνο ευπαθή σε διάφορες ασθένειες.
Πολλοί επιστήμονες θεωρούν την κλωνοποίηση παράνομη και ανήθικη χωρίς καμιά πρακτική χρησιμότητα. Ισχυρίζονται ότι η κλωνοποίηση, ακόμη κι αν επιτευχθεί, δε θα εξασφαλίσει την παραγωγή κλώνων πανομοιότυπων με το δότη. Ο άνθρωπος δεν αποτελεί μόνο την εικόνα των γονιδίων, αλλά είναι μια σύνθετη οντότητα που διαμορφώνεται και με τις επιρροές που δέχεται από το περιβάλλον.
Μια πιθανή μαζική παραγωγή πανομοιότυπων γενετικά αντιγράφων (κλώνων) θα προκαλέσει την κατάρρευση πολλών παραδοσιακών αξιών που οδήγησαν την ανθρωπότητα στο σύγχρονο πολιτισμό.
Η προσέγγιση της βιολογικής αυτογνωσίας μέσα από τις ερευνητικές προσπάθειες που σχετίζονται με την κλωνοποίηση, συνιστά επέμβαση στα μυστικά της ζωής.
Ενδέχεται, με το πρόσχημα της ευγονικής, της γενετικής δηλαδή βελτίωσης, να επιδιωχθεί η μαζική αναπαραγωγή πειθήνιων και υπάκουων ατόμων, απόλυτα προσαρμοσμένων στις επιταγές του συστήματος.
Η κατανάλωση πιθανά επιβλαβών τροποποιημένων τροφών, διαταράσσει το οικοσύστημα από την εισαγωγή τροποποιημένων οργανισμών.
Ένας κακός χειρισμός μπορεί να οδηγήσει σε βιολογικό λάθος, με συνέπεια την πιθανότητα τερατογέννησης, ενώ νέες ασθένειες μπορεί να μολύνουν ολόκληρους πληθυσμούς.
Πρόκληση προβλημάτων ηθικής φύσης:
Χρησιμοποίηση του ανθρώπου από τον άνθρωπο
Απώλεια της μοναδικότητας και της ελευθερίας του ανθρώπου με τη σκόπιμη δημιουργία ανθρώπων με υψηλό ή χαμηλό δείκτη νοημοσύνης (τάξη αρχόντων και τάξη υπηρετών)
Δημιουργία ανθρώπινων κλώνων, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν τα όργανά τους για μεταμοσχεύσεις
Αναβίωση ενός απάνθρωπου ρατσισμού που θα επιβάλει ένας «ισχυρός» κλώνος.
Προϋποθέσεις αποφυγής αρνητικών συνεπειών από την κλωνοποίηση
Διαμόρφωση ενός νομοθετικού πλαισίου Μοριακής Βιολογίας (ή σύγχρονης βιοηθικής) που θα συμπληρώνεται κάθε φορά με την εμφάνιση και άλλων γενετικών νεοτερισμών.
Ενημέρωση της κοινής γνώμης, ώστε να γνωρίζει το νόημα των τεκταινόμενων νεοτερισμών, για να παίρνει θέση, όταν καθίσταται αναγκαίο.
Απαιτείται από μέρους της πολιτείας η θεσμοθέτηση κανόνων, αρχών και νόμων όχι τόσο για την πειραματική συμπεριφορά αλλά για τη χρησιμοποίηση των εργαστηριακών επιτευγμάτων.
Οι επιστήμονες οφείλουν:
να έχουν συνείδηση της κοινωνικής διάστασης του έργου τους
να μη διακατέχονται από την τεχνοκρατική αντίληψη «επιστήμη για την επιστήμη»
να μη γίνονται θύματα μιας υπερφίαλης φιλοδοξίας, ιδιοτέλειας και αλαζονείας
να λειτουργούν με υψηλό αίσθημα κοινωνικής, επιστημονικής και ηθικής ευθύνης. να συνειδητοποιούν ότι ασκούν λειτούργημα κι όχι επικερδές επάγγελμα
να μην υποκύπτουν στις σκοπιμότητες ισχυρών οικονομικών παραγόντων ή οποιωνδήποτε εξουσιών
να προβλέπουν κάθε πιθανό κίνδυνο από την χρήση της δύναμης αυτής χωρίς μέτρο
να αναδεικνύονται σε πνευματικούς και κοινωνικούς ηγέτες (συμμετοχή σε αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, ελευθερία, ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία).
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΟΜΦΟΡΜΙΣΜΟΣ
Ορισμοί
«Κοινωνικοποίηση (socialization): Οι κοινωνιολόγοι χρησιμοποιούν τον όρο αυτόν, για να περιγράψουν τη διαδικασία με την οποία οι άνθρωποι μαθαίνουν να συμμορφώνονται στους κοινωνικούς κανόνες· μια διαδικασία που καθιστά εφικτή την ύπαρξη μιας κοινωνίας με προοπτική και τη μετάδοση της κουλτούρας της από γενιά σε γενιά. Η διαδικασία αυτή έχει διατυπωθεί με δύο τρόπους:
Κοινωνικοποίηση μπορεί να θεωρηθεί η εσωτερίκευση των κοινωνικών κανόνων οι κοινωνικοί κανόνες εσωτερικεύονται με την έννοια ότι περισσότερο αυτοεπιβάλλονται από το ίδιο το άτομο παρά με εξωτερική ρύθμιση και με τον τρόπο αυτό γίνονται μέρος της προσωπικότητας του ατόμου. Το άτομο, κατά συνέπεια, αισθάνεται την ανάγκη να συμμορφωθεί.
Μπορεί από την άλλη η κοινωνικοποίηση να θεωρηθεί ουσιώδες στοιχείο της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, αν υποθέσουμε ότι οι άνθρωποι επιθυμούν να βελτιώσουν την αυτο-εικόνα τους, πετυχαίνοντας την αποδοχή και το κύρος στα μάτια των άλλων. Στην περίπτωση αυτή, τα άτομα κοινωνικοποιούνται καθώς κάνουν τις πράξεις τους να συμφωνούν με τις προσδοκίες των άλλων.
Οι δύο αυτές διαφορετικές εννοιολογικές συλλήψεις της κοινωνικοποίησης μπορούν να συνδυαστούν.
Η κοινωνικοποίηση μπορεί να διαχωριστεί σε τρία στάδια:
Το πρώτο στάδιο περιλαμβάνει την κοινωνικοποίηση του μικρού παιδιού μέσα στην οικογένεια στο δεύτερο στάδιο περιλαμβάνεται το σχολείο, το τρίτο στάδιο είναι η κοινωνικοποίηση στην ενηλικίωση, όταν τα άτομα αναλαμβάνουν ρόλους για τους οποίους δεν προετοιμάστηκαν πλήρως κατά την πρωτογενή και δευτερογενή κοινωνικοποίησή τους (Λεξικό Κοινωνιολογίας Abercrombie Ηίll-Turner)
Παράγοντες / φορείς κοινωνικοποίησης
Θεσμοθετημένοι: Οικογένεια, εκπαίδευση (παιδεία-αγωγή), θρησκεία, πολιτεία (με τους επιμέρους θεσμούς της όπως η δικαιοσύνη, υπουργεία, υπηρεσίες κ.λπ.)
Μη θεσμοθετημένοι: Κοινωνικές συναναστροφές (ομάδες συνομηλίκων, γειτονιά, σύλλογοι ή μη οργανωμένες ομάδες ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα κ.λπ.), εργασιακός χώρος, ΜΜΕ-Διαδίκτυο-Κοινωνικά Δίκτυα, κινηματογράφος, τέχνες, πνευματικοί άνθρωποι-διανοούμενοι, μη οργανωμένος αθλητισμός-χόμπι κ.λπ.
Η σημασία της κοινωνικοποίησης
Με την ομαλή κοινωνικοποίηση, που σέβεται την ιδιαιτερότητα και την αυτονομία του, το άτομο:
εντάσσεται στην κοινωνική ζωή, επειδή καλλιεργεί τις κοινωνικές του αρετές (συνεργασία, συλλογικότητα κ.ά.) και αναπτύσσει υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις
διαμορφώνει υγιή πολιτική συνείδηση, αφού κατανοεί το περιεχόμενο της πολιτικής και ως ενεργός πολίτης αναπτύσσει συμμετοχική διάθεση
ηθικοποιεί τη συμπεριφορά του, γιατί υιοθετεί ηθικά αποδεκτές αρχές και αποδέχεται τους κοινούς συμβιωτικούς κανόνες
ισορροπεί ψυχοσυναισθηματικά, επειδή καλύπτει τις συναισθηματικές του ανάγκες και απαλλάσσεται από την ψυχοφθόρα μοναξιά, την αίσθηση της απομόνωσης και της περιθωριοποίησης.
Γενικά, η κοινωνικοποίηση συμβάλλει στη διαμόρφωση μίας ολοκληρωμένης και πολυδιάστατης προσωπικότητας με κοινωνικές, ηθικές, πολιτικές αξίες και αρετές.
Παρατήρηση
Η διαδικασία της κοινωνικοποίησης πρέπει να εντάσσει το άτομο ομαλά στην κοινωνική ζωή με σεβασμό στην ιδιαιτερότητα και την αυτονομία του. Να μη λειτουργεί ως ισοπεδωτικός μηχανισμός που οδηγεί στον κοινωνικό κομφορμισμό και τη μαζοποίηση.
Τρόποι αντίστασης στον κοινωνικό κομφορμισμό
Με την πνευματική καλλιέργεια τα άτομα:
απαλλάσσονται από την ακρισία και το δογματισμό
αντιμετωπίζουν κριτικά τα κοινωνικά και πολιτικά φαινόμενα· αναλύουν σφαιρικά και πολυπρισματικά τις καταστάσεις
δεν υιοθετούν άκριτα τις προβαλλόμενες αξίες και τα αρνητικά πρότυπα
αποφεύγουν ομοιομορφοποίηση των επιλογών και της ευρύτερης συμπεριφοράς τους
Με την ανάπτυξη υγιούς πολιτικής συνείδησης τα άτομα:
δεν οπαδοποιούνται ούτε γίνονται παθητικοί δέκτες της κατεστημένης ιδεολογίας
αποφεύγουν τη χειραγώγηση και τον ετεροκαθορισμό
είναι δύσκολο να καταστούν θύματα προπαγάνδας και αποπροσανατολισμού
αντιστέκονται στη μαζοποίηση.
Με τη συμμετοχή στα κοινά:
αντιδρούν σε κατεστημένες αντιλήψεις και προωθούν τις επιθυμητές για τους ίδιους αλλαγές
αναπτύσσουν πολυσχιδή (πολύπλευρη) προσωπικότητα μέσω της ετερογνωσίας.
Με τη διαμόρφωση πνεύματος κριτικής αμφισβήτησης:
αντιστέκονται στην αλλοτρίωση και το συμβιβασμό
αποφεύγουν την άκριτη ενσωμάτωση και προσαρμογή στο κοινωνικό και πολιτικό status (ισχύουσα κατάσταση, καθεστώς).
Νέοι και Κοινωνικός Κομφορμισμός
Οι νέοι αποτελούν οργανικό μέλος του κοινωνικού σώματος και επομένως επηρεάζονται από αυτό.
Με την οικογενειακή ανατροφή και τη διαπαιδαγώγησή τους από το σχολείο, με τη μίμηση των προτύπων και του τρόπου ζωής που προβάλλονται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, με την ένταξή τους σε μικρότερες κοινωνικές ομάδες ή συλλόγους, με τη συμμόρφωσή τους στους κανόνες που ισχύουν αποκτούν τις συνήθειες, τις αξίες, τις ιδέες και τη συμπεριφορά που υπαγορεύει ή έμμεσα επιβάλλει η κοινωνία στην οποία ανήκουν.
Οι νέοι δεν αποτελούν εξαίρεση στο φαινόμενο του «κοινωνικού κομφορμισμού». Εντούτοις, οι νέοι διακρίνονται και από μια τάση αντικομφορμισμού, περισσότερο πάντως απ’ ό,τι οι ηλικιωμένοι.
Τα χαρακτηριστικά νεανικά γνωρίσματα (φαντασία, αυθορμητισμός, ρομαντισμός, ενθουσιασμός, παρορμητισμός, σφρίγος) τους κάνουν να αψηφούν πολλές φορές αντιλήψεις που επικρατούν και καθιερωμένες αξίες, να πρωτοτυπούν και να καινοτομούν.
Εξάλλου, μεγαλώνουν σε κοινωνία φιλελεύθερη και δημοκρατική, ανοιχτή σε νέα ιδεολογικά, κοινωνικά και αισθητικά ρεύματα. Αυτές ακριβώς οι κοινωνικές συνθήκες ευνοούν την αμφισβήτηση και προκαλούν τη ρήξη με συντηρητικές παραδοσιακές νοοτροπίες και με όσους τις πρεσβεύουν.
Αν σε αυτά προσθέσουμε τη δεκτικότητά τους στις νέες γνώσεις και εμπειρίες που προσφέρει ο σύγχρονος κόσμος της επιστήμης, της πληροφορίας και της παγκοσμιοποίησης, καταλαβαίνουμε γιατί οι νέοι στην πλειονότητά τους είναι επιρρεπείς προς τον αντικομφορμισμό.
Αντίθετα, οι ηλικιωμένοι είναι, κατά κανόνα, συντηρητικοί και εμμένουν στα ισχύοντα κοινωνικά πρότυπα. Ανατράφηκαν και έζησαν με αυτά. Είναι δοκιμασμένα και αποδεκτά από τη μεγάλη πλειονότητα των μελών της κοινωνίας. Αυτό τους προσφέρει μια αίσθηση σιγουριάς και ασφάλειας. Οι ηλικιωμένοι δύσκολα μπορούν να αντιληφθούν τη δυναμική των εξελίξεων και να προσαρμοστούν σε αυτές. Γι’ αυτό μένουν προσκολλημένοι σε παραδοσιακές (και βολικές για αυτούς) αρχές, αξίες και συνήθειες.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.